خانه / دسته‌بندی نشده / صرع و تشنج ناشی از تب در کودکان

صرع و تشنج ناشی از تب در کودکان

تشنج ناشی از تب ، یک نوع تشنج در کودک است که با افزایش دمای بدن  او که غالباً ناشی از عفونت است، رخ می دهد. این تشنج ها در كودكان خردسال با رشد طبيعي و بدون سابقه علائم نورولوژيك رخ مي دهند. وقتی کودک شما دچار تب و افزایش دمای بدن می شود، این تشنج ممکن است برای شما اضطراب آور باشد و چند دقیقه ای زمان ببرد تا بتوانید به این وضعیت کودک خود عادت کنید. خوشبختانه، این تشنج ها معمولاً ضرری برای کودکان ندارند و به طور معمول مشکل جدی در سلامتی فرزندانتان ایجاد نمی کند. در این مقاله از بخش بیماری ها دکتر سلام به بررسی اثرات صرع و تشنج ناشی از تب در کودکان می پردازیم.

تشنج ناشی از تب

اپیدمیولوژی و ویژگی های بالینی تشنج ناشی از تب

FS در کودکان اروپای غربی و ایالات متحده، شیوع ۲ تا ۵ درصد وجود دارد و اوج شروع آن از سن ۱۸ ماهگی است.  كودكان ۱۲ تا ۳۰ ماهه، ۵۰٪ كل كودكان مبتلا به FS را شامل می شوند، در حالی كه نسبت كودكانی كه بعد از چهار سالگی اولین بخش بیماری FS را تجربه می كنند كم هستند (۶٪  -۱۵٪ ). كودكان از همه نوع قوم، ممکن است دچار بیماری FS شده باشند، اما در برخي گروه هاي قومي به ويژه گواميايي ها (۱۴٪)، ژاپني ها (۶٪ -۹٪) و هندي ها (۵٪ -۱۰٪) شيوع بيشتري وجود دارد.

FS معمولاً زمانی اتفاق می افتد که دمای بدن کودک بیش از ۳۸ درجه سانتی گراد باشد، اگرچه ممکن است کودکان در هر وضعیت از طول بیماری خود، دچار تشنج ناشی از تب شوند و فقط ممکن است بعد از تشنج دچار تب شوند.

علائم و نشانه های FS معمولی شامل از بین رفتن هوشیاری، ایجاد مشکل در تنفس، رنگ پریدگی یا روشن شدن صورتشان و متمایل شدن رنگ صورتشان به آبی، ایجاد کف در دهان، چرخیدن چشمان، خیره شدن چشمان به یک مکان، تکان دادن و لرزیدن بازوها و دست و پا است.  پس از تشنج، كودكان ممكن است تحریک پذیر، گیج و خواب آلوده باشند، اما بعد از تقریباً ۳۰ دقیقه بهبود پیدا می کنند.

دو نوع اصلی FS وجود دارد: FS ساده، که ۷۰٪ از کل کسانی که FS دارند را تشکیل می دهد و عموماً عواقب طولانی مدت عصبی و تکاملی و FS پیچیده ای را ندارد. وضعیت تب (Epilepticus) (SE) به عنوان FS تعریف شده است که بیش از ۲۰ دقیقه طول می کشد و به طور کلی برای قطع آن به تجویز داروی ضد تشنج نیاز است. علاوه بر این، در سال ۱۹۹۷ صرع ژنتیکی با تشنج ناشی از تب همراه با  GEFS+ توصیف شده است.

GEFS+ یک سندرم صرع خانوادگی است که در آن افراد مبتلا در یک خانواده به طور معمول انواع فنوتیپ صرع را دارا هستند؛ GEFS + یک بیماری نادر است و شیوع آن ناشناخته است. GEFS +  از یک الگوی غالب اتوزومال به ارث می رسد. جهش در چندین ژن می تواند باعث بیماری GEFS + شود. متداول ترین ژن SCN1A است. از آنجا که تظاهرات بالینی بسیار متنوع است، حتی در بین اعضای خانواده، سایر ژن ها و عوامل محیطی به تعیین شدت این وضعیت کمک می کنند.

علائم تشنج ناشی از تب

معمولاً کودکی که دچار تشنج ناشی از تب شده است دچار لرزش شدید بدن می شود و هوشیاری خود را از دست می دهد. گاهی اوقات، کودک فقط در یک ناحیه از بدن خود ممکن است احساس سفتی بسیار عضله و انقباض عضله ای داشته باشد.

کودکی که تشنج ناشی از تب دارد ممکن است:

  • تب بالاتر از ۱۰۰٫۴ درجه فارنهایت (۳۸٫۰ درجه سانتیگراد) داشته باشد
  • هوشیاری خود را از دست بدهد
  • بازوها و پاهایش تکان بخورد و یا بلرزد

تشنج ناشی از تب به انواع ساده و پیچیده دسته بندی می شود. تشنج ناشی از تب ساده رایج ترین نوع از تشنج ها است که از چند ثانیه تا ۱۵ دقیقه ادامه دارد. تشنج ناشی از تب ساده، در طی یک دوره ۲۴ ساعته عود نمی کند و مختص یک قسمت از بدن نیست. تشنج های پیچیده ناشی از تب بیش از ۱۵ دقیقه طول می کشد، بیش از یک بار در ۲۴ ساعت اتفاق می افتد یا محدود به یک طرف بدن فرزند شما می شود.

تشنج های ناشی از تب اغلب در ۲۴ ساعت اول شروع تب اتفاق می افتد و می تواند اولین علامت بیماری کودک شما باشد.

تشنج ناشی از تب

مراجعه به پزشک هنگام تشنج ناشی از تب

شما می توانید زمانی که فرزند شما دچار تشنج می شود و آرامش خود را از دست می دهد، به او کمک کنید و از او مراقبت کنید. با پزشک سریعا خود تماس بگیرید تا کودک شما در اسرع وقت بعد از تشنج بعد از تب، توسط پزشک معاینه شود.بعد از اولین تشنج ناشی از تب ، حتی اگر چند ثانیه بیشتر طول نکشید، در اسرع وقت به پزشک کودک خود مراجعه کنید. اگر تشنج کودک شما، پنج دقیقه یا بیشتر از پنج دقیقه طول بکشد، شما باید با اورژانس تماس بگیرید تا کودک خود را سریعا به اورژانس برسانید.

علائم تشنج ناشی از تب:

علل تشنج ناشی از تب

معمولاً، زمانی که دمای بدن بالاتر از دمای معمول می شود، باعث تشنج ناشی از تب می شود. حتی تب ضعیف نیز می تواند باعث تشنج بشود.

عفونت

تب هایی که باعث ایجاد تشنج ناشی از تب می شوند معمولاً در اثر عفونت های ویروسی ایجاد می شوند و معمولا عفونت باکتریایی کمتری دارند. به نظر می رسد آنفلوانزا و ویروسی که باعث افزایش گلبول ها می شود، که اغلب با تب بالا همراه است، بیشتر با تشنج ناشی از تب همراه است.

تشنج بعد از ایمن سازی

خطر تشنج ناشی از تب ممکن است بعد از برخی از واکسیناسیون های کودک افزایش یابد. این موارد شامل واکسن های دیفتری، کزاز و سیاه سرخ یا سرخک اوریون و سرخچه هستند. کودک شما می تواند بعد از واکسیناسیون،دچار تب با درجه ای کم شود. این تب، نه واکسیناسیون، باعث تشنج کودک شما می شود.

عوامل خطر تشنج ناشی از تب

عواملی که خطر ایجاد تشنج ناشی از تب را افزایش می دهد عبارتند از:

۱- سن کم

بیشتر تشنج های ناشی از تب در کودکان بین ۶ ماه تا ۵ سال اتفاق می افتد و بیشترین خطر این تشنج بین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی وجود دارد.

۲- سابقه خانوادگی

برخی از کودکان تشنج های ناشی از تب خانواده ی خود را به ارث می برند. علاوه بر این، محققان چندین ژن را به حساسیت به تشنج ناشی از تب مرتبط کرده اند.

عوارض تشنج ناشی از تب

بیشتر تشنج های ناشی از تب اثرات ماندگاری ندارند. تشنج ناشی از تب ساده، باعث آسیب مغزی، ناتوانی های ذهنی یا ناتوانی در یادگیری نمی شود و این به این معنا نیست که کودک شما اختلال اساسی جدی تری دارد. شخصی که مورد حمله تشنج ناشی از تب قرار می گیرد، نشان دهنده این نیست که کودک دچار صرع شده است. صرع، وضعیتی است که با تشنج های مکرر بدون پشتوانه ناشی از سیگنال های غیر عادی الکتریکی در مغز ایجاد می شود.

تشنج ناشی از تب

حملات تشنج ناشی از تب

شایع ترین عارضه، احتمال بروز تشنج ناشی از تب بیشتر است.

خطر عود و حمله زمانی بیشتر است که:

  • اولین تشنج فرزند شما ناشی از تب پایین باشد.
  • مدت زمان شروع تب و تشنج، کوتاه باشد.
  • یکی از اعضای خانواده، سابقه تشنج ناشی از تب را داشته باشد.
  • فرزند شما زمانی که از ۱۸ ماهگی کوچکتر بوده، دچار اولین تشنج ناشی از تب شود.

تشخیص تشنج ناشی از تب

هنگامی که کودک مبتلا به FS، به بخش اورژانس (ED) مراجعه می کند، مهم است که یک سابقه پزشکی دقیق از کودک و انجام یک ارزیابی کامل بالینی، از جمله معاینه عصبی، برای رد علل ثانویه تشنج ناشی از تب ، بر روی کودک انجام شود. تشخيص افتراقي FS که در جدول ۲ تشريح شده است، شامل سفتي، دليريوم تب، سينكوپ تب، حملات نگهداري تنفس، تشنج هاي اكسيك رفلكس، سندرم هاي صرع در حال تغییر و عفونت هاي سيستم اعصاب مركزي است، انجام می شود.

به طور کلی، سابقه پزشکی کودک از طریق والدین یا مراقبان کودک جمع آوری می شود که باید شامل ماهیت و مدت زمان تشنج، وجود و مدت زمان فاز بعد از تشنج، بیماری های عفونی یا تب هایی که اخیرا داشته، استفاده اخیر از آنتی بیوتیک درمانی، سایر علائم همراه، ایمن سازی باشد.

اطلاعات تاریخ واکسیناسیون، سابقه بخش های قبلی FS یا تشخیص صرع، سایر بیماری ها و بیماری های عصبی، سابقه خانوادگی FS، صرع یا بیماری های عصبی، استفاده از داروهای ضد تب و نیاز به داروهای ضد تشنج برای قطع تشنج، مانند دیازپام یا میدازولام نیز لازم است. ارزیابی بالینی باید بر شناسایی عفونت ناشی از تب تمرکز کند.

اگر کودک شما هنوز هم در حال تشنج باشد، کودک با استفاده از روش ABCDE  (راه هوایی، تنفس، گردش خون، معلولیت و قرار گرفتن در معرض معاینه، به علاوه بررسی قند خون) به تثبیت اضطراب تشنج خود احتیاج دارد و باید در اسرع وقت با داروهای ضد صرع متوقف شود. (به مدیریت مراجعه کنید) پس از تثبیت، علائم حیاتی باید ثبت شوند که شامل این موارد است: دما، ضربان قلب و تنفس، زمان پر شدن مویرگ ها و قند یا گلوکز خون.

در كودكان خردسال، علائم و نشانه های عفونت داخل جمجمه مانند مننژیت یا آنسفالیت بسیار ظریف است و این عفونت ها باید در مدت زمان خیلی کم از بین بروند. آبسه مغزی، یک بیماری نادر در کودکان است که در کودکان کمتر از ۱۵ سال در ۲۵٪ موارد، با اوج بروز در ۴-۷ سالگی رخ می دهد. تشنج، نقص عصبی کانونی و وضعیت روانی تغییر یافته در ۲۵ تا ۵۰ نفر از بیماران وجود دارد، اما علائم تشنج نیز ممکن است مشهود نباشد.

تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی مغز(MRI)  اولین روش تشخیصی انتخابی است و اگر MRI تجسم آبسه را انجام دهد، وضعیت دمل توصیه نمی شود. درمان تشنج، شامل آنتی بیوتیک درمانی و تخلیه آبسه با جراحی است. شایع ترین ارگانیسم هایی که باعث ایجاد آبسه های مغزی می شوند شامل استرپتوکوک، استافیلوکوک و باکتری های روده ای هستند، اما نگرانی بیشتر نقش استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در جامعه در طی دهه گذشته است.

علاوه بر این، لازم است بین FS اول و قسمت اول تشنج های تب یا تب ناشی از صرع تمایز قائل شود، و باید یک تاریخچه واضح از تب، قبل یا بعد از FS، شناسایی شود. آزمایشات باید در کودکانی انجام شود که علائم و نشانه های بیماری جدی یا عفونت داخل جمجمه (ذات الریه یا مننژیت / آنسفالیت) را از خود نشان می دهند، اما در کودکان بالای یک سال که تمرکز صریحی بر عفونت دارند، لازم نیست و با یک FS ساده می تون این موضوع را متوجه شد.

تشنج ناشی از تب

در كودكان كمتر از يك سال كه با قسمت اول FS پيچيده مواجه هستند يا علائمي از عفونت داخل جمجمه خود دارند، بايد تحقيقات بيشتری بر روی آن ها در نظر گرفته شود، از جمله آزمايش خون كامل، پروتئين واكنش گر C، اوره، سطح کلسیم، منیزیم، گلوکز و الکترولیت و کشت خون و در صورت وجود شک به وجود به سپر باکتریایی که می توانند آزمایش خون و ادرار و اشعه X قفسه سینه؛ تست کشت مدفوع؛ و آزمایش کمر (این آزمایش نباید به زودی پس از FS انجام شود.

در مرحله بعد از عمل، شناسایی فشار داخل جمجمه افزایش یافته دشوار است) را انجام دهند. ناریک و همکارانش، نقش آناليز Multiplex PCR را در شناسايي چند ويروس مسبب در كودكان مبتلا به تشنج ناشی از تب و نقش آن در تسهيل طبقه بندي خطر اين بيماران براي كاهش استفاده غيرضروري از آنتي بيوتيك ها در آينده نشان داده اند.

علاوه بر این، رمیک و همکارانش نشان دادند كه كاهش قند خون در كودكان مبتلا به FS از يافته هاي نادر در ED بوده است و آزمايش سطح گلوكز خون در میان این وضعیت از مزاياي كم و اهميت باليني كمتري برخوردار بوده است. آن ها پیشنهاد کرده اند که پس از اولین دوز بنزودیازپین ها در کودکی با وضعیت ذهنی مداوم تغییر یافته، چنین آزمایش هایی باید بر روی بیمارانی که به طور جدی درگیر هستند انجام شود.

تشنج ناشی از تب

توموگرافی کامپیوتری (CT)، MRI، الکتروانسفالوگرافی (EEG) یا ترکیبی از این موارد ممکن است در کودکانی که سابقه FS پیچیده یا عودکننده دارند یا افرادی که با ناهنجاری های عصبی درگیر هستند، در نظر گرفته شود و وجود این شرایط عصبی را رد کنند. پس، از FS در کودک سالم که دچار عفونت شده است، EEG توصیه نمی شود.

در مواردی که EEG انجام می شود، EEG باید حداقل ۴۸ ساعت پس از FS انجام شود تا از سردرگمی فعالیت های الکتریکی پس از اکتشاف با فعالیت های الکتریکی غیرطبیعی جلوگیری شود. علاوه بر این، هارینی و همکارانش متوجه شدند که کند شدن EEG پیش بینی کننده بیماری صرع نیست. بنابراین، ناهنجاری های زود هنگام EEG پس از اولین FS پیچیده، بعید است که بیماران در معرض خطر صرع، این ناهنجاری ها را تشخیص دهند.

احتمالاً عوامل متعددی وجود دارد که بر بروز ناهنجاری های EEG مانند سن بیمار، زمان EEG و سندرم های ژنتیکی تأثیر می گذارد. تکرار این آزمایش ها در کودکانی که دارای قسمت های مکرر از FS ساده هستند و دچار عفونت شده اند لازم نیست، اما تعیین دقیق علت عفونت و مدیریت آن به مناسب ترین روش حائز اهمیت است.


بیشتر بخوانید: غذایی که هم تب را از بین می برد هم تشنج را


مدیریت تشنج ناشی از تب

کودکی که FS ساده ای دارد، اگر در وضعیت بالینی خوبی قرار نداشته باشد و اگر دچار عفونت شده باشد نباید در بیمارستان بستری شود. کودک می تواند بعد از یک دوره مشاهده در ED، ترجیحاً شش ساعت بعد از اتفاقی که برایش رخ داده است، مرخص شود. بیشتر اپیزودهای FS کوتاه مدت هستند و خودشان به مرور زمان به پایان رسیده اند و نیازی به درمان طولانی مدت با داروهای ضد صرع ندارند.

در كودكی كه هنوز در هنگام مراجعه به ED دچار تشنج می شود، نشانه هایی برای تجویز داروهای ضد صرع، تشنج هایی است كه بیش از ۵ دقیقه به طول می انجامد که عارضه تشنج ناشی از تب و تشنج های مكرر است. در ارزیابی کودک مبتلا به FS، مهم است که وضعیت های قرمز را تشخیص دهید، تا در صورت تصمیم گیری بتوانید اوضاع را بیشتر مدریت کنید (جدول ۳ را ببینید).

تشنج ناشی از تب

موسسه ملی سلامت و مراقبت‌های بهداشتی  (NICE) در شناسایی، علائم و نشانه هایی که خطر ابتلا به یک بیماری جدی را پیش بینی می کند را مفید می داند. بستری، برای مشاهدات و ارزیابی لازم است؛ وقتی کودک علائم و علائم محدوده قرمز را از خود نشان می دهد، تشنج طولانی می شود، یک FS پیچیده رخ می دهد، یافته های عصبی باقیمانده (یعنی پاریس تاد) به وجود می آید، یک عفونت شدید جدی رخ می دهد.

منبع عفونت کم‌تر از ۱۸ ماه است و والدین یا مراقبان نمی توانند به زودی پس از FS نظارت منظم را انجام دهند و بر آن نظارت داشته باشند. در مرحله حاد، درمان در شناسایی علت اصلی تب و مدیریت علائم آن انجام می شود. اطمینان از هیدراتاسیون کافی با تشویق کودک به نوشیدن، مهم است و برای رفع ناراحتی های ناشی از عفونت می توان از پاراستامول یا ایبوپروفن استفاده کرد.

NICE استفاده از پاراستامول و ایبوپروفن را با هم توصیه نمی کند زیرا فواید بالینی استفاده از آن ها در کنار هم بسیار کم است، خطر خطاهای تجویز دارو و مصرف بیش از حد آن ها را افزایش می دهد و مفاهیم و پیام های غلطی را به والدین ارائه می دهد. آزمایشات متعددی نشان داده است كه داروهای ضد تب، خطر عود FS را كاهش نمی دهند، بنابراین تلاش برای كاهش دمای بدن كودک توصیه نمی شود.

والدین و مراقبین باید آگاهی داشته باشند که دلیل منطقی برای تجویز داروهای ضد تب، تسکین ناراحتی ناشی از عفونت است و برای کاهش خطر ابتلا به بیماری نیست  FS.  جدول ۴ لیستی از داروهایی را که معمولاً در اتاق اورژانس برای کودکانی که مبتلا به FS هستند استفاده می شود نشان می دهد. در مورد عفونت های باکتریایی، تب، مانند لوزه ها، اوتیت مدیا یا ذات الریه، باید آنتی بیوتیک تجویز شود.

داروهای ضد صرع به طور کلی برای طولانی مدت به عنوان پیشگیری کننده برای FS تجویز نمی شوند، زیرا ثابت شده است که آن ها خطر ابتلا به صرع را کاهش نمی دهند، و عوارض جانبی احتمالی آن ها از مزایای احتمالی آن ها فراتر می رود. در بعضی موارد، بنزودیازپین ها، مانند دیازپام رکتال یا میکازولام باکال، می توانند برای استفاده در خانه به عنوان یک روش درمان برای جلوگیری از تشنج تجویز شوند.

تشنج ناشی از تب

بنزودیازپین ها را می ‌توان برای کودکانی به کار برد که با FS  مکرر در یک دوره کوتاه یا برای FS  که بیشتر از ۱۵ دقیقه طول می ‌کشد، در صورتی که قبلاً به داروهای ضد صرع برای جلوگیری از تشنج احتیاج داشته باشند، استفاده کرد. مطالعه اخیر Offringa و همکارانش اثرات ضد صرع، ضد تب و روی را در کودکان مبتلا به FS بررسی کردند. آن ها نتیجه گرفتند که نه درمان مداوم و نه درمان مداوم با روی، داروی ضد صرع یا ضد تب برای کودکان مبتلا به FS توصیه نمی شود.

با توجه به اینکه FS می تواند برای فردی که شاهد تشنج است استرس آور باشد، باید از والدین و خانواده ها با تماس و بیان جزئیات کافی برای خدمات پزشکی و اطلاعات مربوط به عود FS، مدیریت کمک های اولیه و از همه مهم تر، خوش خیم بودن این پدیده حمایت کرد. اخیراً مطالعات متعددی در مورد مدیریت FS در اتاق اورژانس انجام شده است. همه آن ها به این نتیجه رسیدند که برای بهبود ضریب هزینه / سود مدیریت FS  نیاز به یک کار تشخیصی استاندارد وجود دارد.

جلوگیری از تشنج ناشی از تب

بیشتر تشنج های ناشی از تب در چند ساعت اول تب، در طی افزایش اولیه دمای بدن رخ می دهد.

به فرزندانتان دارو بدهید

هنگامی فرزند شما به خصوص اگر شیر خوار باشد، دچار تب شد، استامینوفن های کودک (کودک غیر آسپرین تایلنول، غیره) یا ایبوپروفن (Motants نوزادان، Motrin کودکان و غیره) ممکن است باعث آرامش کودک و بهتر شدن وضعیت کودک شما شود، اما از بروز تشنج جلوگیری نمی کند.

هنگامی که به کودکان یا نوجوانان خود می خواهید آسپرین بدهید، بسیار احتیاط کنید. اگرچه آسپرین برای استفاده در کودکان بزرگتر از ۳ سال مورد تأیید است و مشکلی ندارد، اما كودكان و نوجوانانی كه بیماری آبله مرغان یا علائم شبه آنفولانزا را دارند، هرگز نباید آسپرین مصرف كنند. این امر، به این دلیل است که آسپرین در چنین کودکانی باعث ابتلا به سندرم ریه می شود که به این بیماری کاملا مربوط است و ممکن است که کودک به این بیماری نادر دچار شود.

داروهای پیشگیری از نسخه

از داروهای ضد تشنج به ندرت برای جلوگیری از تشنج ناشی از تب استفاده می شود. با این حال، این داروها می توانند عوارض جانبی جدیی داشته باشند که احتمال بروز این علائم در فرد، بالا است. دیازپام رکتال ( Diastat)  یا میادازولام بینی ممکن است به عنوان داروی مورد نیاز برای کودکانی که مستعد تشنج طولانی مدت ناشی از تب هستند استفاده و تجویزشود.

این داروها معمولاً برای درمان تشنج هایی که بیش از پنج دقیقه طول می کشد یا زمانی که کودک بیش از یک تشنج در طی ۲۴ ساعت را تجربه می کند، استفاده می شود که آن ها معمولاً برای جلوگیری از تشنج ناشی از تب استفاده نمی شوند.

پیش بینی

تشنج های ناشی از تب اکثرا، قریب به اتفاق تشنج های ناشی از تب کوتاه و بی ضرر هستند. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد تشنج کوتاه ناشی از تب باعث آسیب مغزی می شود. تشنج های متعدد یا طولانی مدت یک عامل خطر برای به وجود آمدن بیماری صرع در فرد وجود دارد، اما بیشتر کودکانی که دچار تشنج ناشی از تب هستند، به دنبال تشنج های مکرر که مشخصه صرع است، نمی روند. برخی از کودکان که دچار تشنج ناشی از تب شده اند با افزایش خطر ابتلا به صرع روبرو هستند. این کودکان شامل کسانی هستند که تشنج ناشی از تب دارند و تشنج آن ها بیشتر از ۱۰ دقیقه طول می کشد که فقط بر روی یک قسمت از بدن آن ها تأثیر می گذارد،  یا تشنج های ناشی از تب که در طی ۲۴ ساعت دوباره عود می کنند. افرادی که دارای سابقه تشنج های بسیار طولانی ناشی از تب هستند (بیش از ۳۰ دقیقه) در آینده بیشتر در معرض خطر ابتلا به صرع هستند که این موضوع می تواند باعث آسیب به بخشی از مغز به نام هیپوکامپ در فرد شود.

پژوهش و تحقیق در مورد تشنج ناشی از تب

دانشمندان مورد حمایت NINDS در حال بررسی عوامل خطر محیطی، بیولوژیکی و ژنتیکی هستند که ممکن است کودکان را در معرض تشنج ناشی از تب قرار دهد. محققان هم چنان بر تأثیر طولانی مدت تشنج های ناشی از تب بر هوش، رفتار، پیشرفت تحصیلی و پیشرفت صرع نظارت می کنند.

تشنج ناشی از تب

محققان هم چنین به تحقیق در مورد اینکه کدام داروها می توانند به درمان و یا از بروز تشنج ناشی از تب ، کمک کنند، از آن ها استفاده کرده و فاکتورهایی را که ممکن است باعث شود کودکی که تشنج های طولانی مدت دارد باعث ایجاد صرع لوب تمپورال شود را در نظر بگیرند. تحقیقات حاضر هم چنین بر روی عواقب بلند مدت احتمالی تشنج تب بسیار طولانی مدت (طولانی تر از ۳۰ دقیقه) متمرکز است.

سخن آخر در باب تشنج ناشی از تب

FS شایع ترین نوع تشنج در بیماران کودک است. بیشتر کودکان پیش آگهی عالیی دارند و تعداد کمی از آن ها مشکلات سلامتی طولانی مدت دارند. تشخیص FS بالینی است و از بین بردن عفونت داخل جمجمه، به ویژه پس از FS پیچیده، بسیار مهم است. مدیریت، شامل کنترل علائم و درمان علت تب است. والدین و مراقبان بعد از وقوع بیماری FS اغلب دچار اضطراب و ترس و وحشت می شوند.

باید در مورد پیش آگهی معمولاً مطلوب و همچنین توسط متخصصین مراقبت های بهداشتی در مورد مدیریت تب کودک و مرحله حاد FS راهنمایی شوند. برای جلوگیری از سوءاستفاده از آزمایشات و روش های تشخیصی، متخصصان اطفال و متخصصان مغز و اعصاب باید از نحوه مدیریت FS به طور مناسب مطلع شوند.

تشنج های ناشی از تب چه مقدار معمول هستند؟

تشنج های ناشی از تب، شایع ترین نوع تشنج در نوزادان و کودکان خردسال است و در ۲ تا ۵ درصد از کودکان آمریکایی قبل از ۵ سال رخ می دهد. تقریباً ۴۰ درصد کودکانی که یک بار تشنج ناشی از تب را تجربه می کنند عود می کنند.

کودکانی که بیشترین خطر عود را دارند، کسانی هستند که:

  • اولین تشنج ناشی از تب آن ها در دوره خردسالی (کمتر از ۱۸ ماه) اتفاق بیفتد
  • سابقه خانوادگی تشنج های ناشی از تب داشته باشد
  • تشنج ناشی از تب ، به عنوان اولین نشانه بیماری اش باشد
  • درجه حرارت نسبتاً کم با اولین تشنج ناشی از تب ، افزایش می یابد.

تشنج طولانی مدت اولیه ناشی از تب به طور قابل ملاحظه ای خطر بروز مجدد صرع ناشی از تب را افزایش نمی دهد. اما اگر اتفاق دیگری رخ دهد احتمال طولانی شدن آن وجود دارد.

برای کودک مبتلا به تشنج ناشی از تب باید چه کاری انجام داد؟

این موضوع مهم است که والدین و سرپرست شما با آرامش نسبت به این اتفاق ها برخورد کنند، اقدامات اولیه را انجام دهند و از کودک با دقت مراقبت کنند. به زمان شروع تشنج توجه داشته باشید. اگر تشنج بیش از ۵ دقیقه طول کشید، با اورژانس تماس بگیرید. برای تشخیص و درمان باید کودک سریعاً به نزدیکترین مرکز پزشکی منتقل کنید. اگر تشنج کمتر از ۵ دقیقه باشد با اورژانس تماس بگیرید اما به نظر نمی رسد که کودک شما به سرعت بهبود می یابد.

کودک را به تدریج بر روی سطح محافظت شده مانند کف زمین یا یک جای صاف قرار دهید تا از آسیب کودکتان جلوگیری شود. کودک خود را در هنگام تشنج مهار نکنید و سعی کنید او را نگه دارید. کودک را در سمت خود یا به سمت جلوی خود قرار دهید تا از خفگی او جلوگیری شود. در صورت امکان، هر چیزی که اطراف دهان او قرار دارد را پاک کنید. هیچ چیز نباید در هنگام تشنج در دهان کودک قرار گیرد. این اشیاء می توانند مانع جریان راه های هوایی کودک شوند و تنفس او را دچار مشکل می کند.

اگر این تشنج، اولین تشنج ناشی از تب او است، کودک خود را فوراً معاینه کنید و پس از اتمام تشنج، کودک خود را به پزشک ببرید تا علت تب را بررسی کند. این امر به ویژه در صورت بروز علائم سفت شدن عضله گردن، بی حسی شدید یا استفراغ فراوا، که ممکن است علائم مننژیت باشد، یک عفونت در سطح مغز است، ضروری است.

تشنج ناشی از تب

آیا تشنج ناشی از تب برای کودک مضر است؟

تشنج های ناشی از تب اکثرا قریب به اتفاق، کوتاه مدت هستند و هیچ آسیبی در دراز مدت برای کودک ایجاد نمی کنند. در هنگام تشنج، احتمال کمی وجود دارد که کودک با افتادن بر روی زمین مجروح یا زخمی شود یا ممکن است باعث پریدن غذا یا بزاق دهان در گلوی او شود. استفاده از کمک های اولیه مناسب برای تشنج ناشی از تب می تواند به جلوگیری از به وجود آمدن این خطرات کمک کند.

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد تشنج کوتاه ناشی از تب باعث آسیب مغزی می شود. مطالعات بزرگ نشان داده اند که حتی کودکانی که دچار تشنج ناشی از تب طولانی مدت می شوند، در مدرسه عادی رفتار می کنند و به عنوان یک خواهر و برادری که تشنج ندارد، در تست های فیزیکی موفق عمل می کنند. حتی وقتی تشنج ناشی از تب مدت طولانیی طول بکشد، اکثر کودکان بعد از تشنج، کاملاً بهبود می یابند.

تشنج های متعدد یا طولانی مدت یک عامل خطر برای به وجود آمدن بیماری صرع است، اما بیشتر کودکانی که دچار تشنج ناشی از تب هستند، به دنبال تشنج های مکرر که مشخصه صرع است، نمی روند. برخی از کودکان، از جمله کسانی که فلج مغزی، تأخیر در پیشرفت و یا سایر ناهنجاری های عصبی و همچنین کسانی که سابقه خانوادگی صرع دارند  در معرض خطر ابتلا به صرع هستند، نگران این موضوع هستند که آیا تشنج ناشی از تب دارند یا خیر. تشنج های ناشی از تب ممکن است در این کودکان شایع تر باشد اما در حالت کلی، خطر ابتلا به صرع نقش چندانی ندارد.

کودکانی که دچار تشنج مختصر و تب زیادی در بدن خود می شوند، کمی بیشتر از جمعیت عمومی، احتمال ابتلا به صرع را دارند. کودکانی که تشنج ناشی از تب دارند و تشنج آن ها بیشتر از ۱۰ دقیقه طول می کشد، خطر ابتلا به بیماری صرع را در خود دارند. تشنج کانونی (تشنج که از یک طرف مغز شروع می شود) یا تشنج هایی که در طی ۲۴ ساعت دوباره عود می کنند، در مقایسه با کودکانی که تشنج ناشی از تب ندارند، خطر ابتلا به صرع (حدود ۱۰ درصد) را بیشتر از کودکان دیگر دارند.

بیشترین نگرانی گروه کوچکی از کودکان با تشنج ناشی از تب طولانی مدت، این است که تشنج آن ها بیشتر از ۳۰ دقیقه طول می کشد. در این نوع کودکان، خطر ابتلا به صرع به اندازه ۳۰ تا ۴۰ درصد است اگرچه این بیماری ممکن است برای سال های زیادی برای کودکان اتفاق نیفتد. مطالعات اخیر حاکی از آن است که تشنج طولانی مدت ناشی از تب می تواند به هیپوکامپ، یک ساختار مغز درگیر با صرع لوب تمپورال آسیب برساند.

تشنج ناشی از تب

تشنج ناشی از تب چگونه ارزیابی می شود؟

پزشکان قبل از تشخیص تشنج ناشی از تب در نوزادان و کودکان، آزمایش هایی را بر روی آن ها انجام می دهند تا مطمئن شوند که این نوع تشنج، ناشی از یک وضعیت بهداشتی اساسی یا جدی نیست. به عنوان مثال، مننژیت، یک نوع عفونت در غشاهای اطراف مغز، می تواند هم تب و هم تشنج را در فرد ایجاد کند که می تواند مانند تشنج ناشی از تب باشد، اما بسیار جدی تر است. اگر پزشک به این موضوع مشكوک شود كه كودک مننژیت دارد، برای بررسی علائم عفونت در مایع مغزی نخاعی (مایعات اطراف مغز و نخاع) نیاز به مایع ستون فقرات دارد. اگر اسهال یا استفراغ شدید در کودک مشاهده شده باشد، کم آبی بدن می تواند مسئول تشنج باشد. هم چنین پزشکان اغلب آزمایش های دیگری مانند آزمایش های خون و ادرار را برای مشخص کردن علت تب کودک انجام می دهند.

اگر تشنج یا بسیار طولانی باشد یا با عفونت جدی همراه باشد، یا اگر کودک از ۶ ماه کوچکتر باشد، پزشک ممکن است بستری شدن کودک را به والدینش توصیه کند. اما در بیشتر موارد، کودکی که تشنج ناشی از تب دارد معمولاً نیازی به بستری شدن در بیمارستان ندارد.


Source link

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

گل مژه؛ علل، علائم و راه های درمان گل مژه

اگر هنگام پلک زدن احساس درد و سنگینی در پلک هایتان می کنید که با …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *