خانه / دسته‌بندی نشده / سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس چیست؟

سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس چیست؟

هالوکس ریجیدوس  یک اختلال در مفصل نوک انگشت بزرگ پا است. این بیماری موجب درد و سفتی در انگشت بزرگ پا می شود و با گذشت زمان خم کردن انگشت پا سخت تر می شود، و ” هالوکس ریجیدوس” یعنی اینکه انگشت پا سفت است و نمی تواند حرکت کند. هالوکس ریجیدوس در واقع نوعی از ورم مفاصل (غضروفی است که در قسمت پایین بدن و قسمت های دیگر بدن قرار دارد) است. اگر در انگشت شست خود احساس درد و یا سفتی دارید، ممکن است دچار این وضعیت شده باشید. در این مقاله از بخش ارتوپدی دکتر سلام به بررسی سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس می پردازیم. از آنجا که هالوکس ریجیدوس یک عامل بازدارنده است، حرکت انگشت شست پا پس از گذشت زمان کاهش می یابد. در مرحله اول، حرکت انگشت بزرگ تا حدودی محدود است – سپس وضعیت حرکت به تدریج کاهش پیدا می کند تا زمانی که به مرحله نهایی ” هالوکس ریجیدوس” برسد – که در آن انگشت بزرگ پا خشک می شود و یا چیزی که گاهی “مشترک منجمد” نامیده می شود، به احتمال زیاد اتفاق می افتد. در این مقاله از بخش بیماری ها و ارتوپدی دکتر سلام به شما خواهیم گفت که هالوکس ریجیدوس شرایطی است که در آن حرکت انگشت شست پا محدود می شود. این اختلال می تواند بسیار مشکل و حتی سبب از کار افتادن آن شود چون ما از انگشت شست در هر زمانی که راه می رویم، خم می شویم، بالا می رویم، می دویم و یا حتی می ایستیم، استفاده می کنیم.

سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس چیست؟

سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس اصطلاحی برای شرایط حرکت محدود مفصل انگشت بزرگ در جهت رو به بالا استفاده می شود. به عبارت دیگر، وقتی پاشنه پا از زمین توسط راه رفتن یا پوشیدن کفش پاشنه بلند می شود، مفصل انگشت بزرگ به اندازه کافی خم نشود. سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس اصطلاحی است که گاهی اوقات در جاهای مختلف مورد استفاده قرار می گیرد؛ اما معمولاً به شرایطی اطلاق می شود که تحرک مفصل به شدت محدود و یا سفت باشد.

هالوکس ریجیدوس

زمانی که مفصل انگشت بزرگ به اندازه کافی وقتی پاشنه پا با زمین پیاده روی یا پوشیدن کفش پاشنه بلند از زمین بلند شود، خم نشود، تراکم های مفصلی بوجود می آید و می تواند باعث درد شود. با گذشت دوره  های چند ساله، غضروف مفصل ممکن است با ایجاد تلاطم مکرر فرسوده شود. علاوه بر این، مفصل ممکن است به برجستگی استخوانی در بالای مفصل (به نام استئوفیت ها) یا بزرگ شدن کلی مفصل را موجب شود. این تغییرات مفصلی فرساینده؛ التهاب مفصلی و آرتروز به وجود می آورد و می تواند طی سالها پیشرفت کند.

معمولاً درد در قسمت بالای مفصل احساس می شود که ناشی از گرفتگی مفصل در قسمت بالایی مفصل در پیاده روی یا سایر فعالیت هایی است که به خم شدن مفصل احتیاج دارند (مانند دویدن ، چهار زانو نشستن یا پوشیدن کفش پاشنه بلند). در بعضی موارد، درد در برجستگی استخوانی می تواند ناشی از فشار مستقیم کفش باشد. در موارد پیشرفته، بیماری فرساینده التهاب مفصلی (آرتروز فرساینده) نیز می تواند در پایان روز باعث درد شدید مفاصل شود.

این وضعیت معمولاً بخاطر کارکرد مکانیکی غیر طبیعی مفصل انگشت بزرگ ایجاد می شود. شایع ترین علت مکانیکی غیر طبیعی مفصل انگشتان پا که منجر به سفتی انگشت پا می شود، ضایعات موروثی اولین استخوان متاتارس (استخوان های کف پا) است (بسیار طولانی یا زیاد شده). بنابراین، وراثت علت اصلی است. با این وجود، عوامل مسبب دیگری نیز وجود دارد و بعضی اوقات ترکیباتی از این عوامل وجود دارد که در نهایت منجر به سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس می شوند.

سطوح هالوکس ریجیدوس

در سال ۱۹۸۸، هاتروپ و جانسون سیستمی طبقه بندی براساس رادیوگرافی را شرح دادند:

  • درجه اول – تغییرات ملایم با حفظ فضای مفصلی و حداقل برآمدگی روی استخوان.
  • درجه دوم – تغییرات متوسط ​​با باریک شدن فضای مفصلی، تکثیر استخوان از سر کف پایی انگشتی و بند انگشت و اسکلروز (سخت شدگی) زیرغضروفی و کیست.
  • درجه سوم – تغییرات شدید با باریک شدن فضای مفصلی، تکثیر گسترده استخوان ها و اجسام شل یا یک استخوانچه پشتی.

دلایل هالوکس ریجیدوس

علل شایع هالوکس ریجیدوس  عملکرد نادرست (بیومکانیک )و اختلالات ساختاری پا هستند که می تواند منجر به ایجاد آرتروز در مفصل انگشت بزرگ پا شود. این نوع آرتروز – که از “فرسودگی و پارگی” ناشی می شود – اغلب در افرادی ایجاد می شود که نقایصی دارند که در راه رفتن انگشت پای خود را تغییر می دهند. برای مثال، آن هایی که دارای پرونیشن  بیش از حد از قوزک پا هستند، مستعد ابتلا به هالوکس ریجیدوس هستند.

در برخی افراد، هالوکس ریجیدوس  ارثی است و نتیجه به ارث بردن یک نوع بیماری پا است که مستعد ابتلا به این شرایط هستند. در موارد دیگر، استفاده بیش از حد از پا وجود دارد – به خصوص در میان افرادی که درگیر فعالیت ها یا مشاغلی هستند که فشار بر انگشت بزرگ پا زیاد است، مانند کارگرانی که اغلب مجبور به خم شدن یا چمباتمه زدن هستند. هالوکس ریجیدوس نیز می تواند ناشی از جراحت باشد یا ممکن است ناشی از بیماری های التهابی خاص مانند ورم مفاصل و یا نقرس باشد.  جراح پا و قوزک پا می تواند علت بیماری هالوکس ریجیدوس شما را تشخیص دهد و بهترین درمان را توصیه کند.

علل شایع سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس عملکرد معیوب (بیومکانیک) و ناهنجاری های ساختاری کف پا است که می تواند منجر به آرتروز در مفصل انگشتان پا شود. این نوع آرتروز –نتایج ناشی از ساییدگی و پارگی- اغلب در افراد دارای نقایص ایجاد شده و باعث تغییراتی در راه رفتن و عملکرد پا و انگشتان پا می شود. به عنوان مثال، افرادی که قوس های افتاده یا مورب بیش از حد (چرخش در داخل) مچ پا دارند، مستعد ابتلا به سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس هستند. در برخی افراد، سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس در خانواده ارثی است که در آنها ابتلا به این بیماری دارای احتمال بیشتری است.

در موارد دیگر، در معرض گیری بیش از حد یا این شرایط، به ویژه در بین افرادی که مشغول فعالیت یا مشاغلی هستند که فشار روی انگشت بزرگ زیاد است، ممکن است این بیماری اتفاق بیفتد؛ مانند کارگرانی که غالباً باید خم شوند یا چمباتمه بزنند. سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس همچنین می تواند ناشی از آسیب دیدگی باشد؛ از جمله زائده زدگی انگشتان پا یا ممکن است در اثر بیماریهای التهابی مانند آرتروز روماتوئید یا نقرس ایجاد شود. جراح پا و مچ پا می تواند علت بیماری سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوسیتان را تعیین کرده و بهترین درمان را توصیه کند.

هالوکس ریجیدوس

علائم هالوکس ریجیدوس

علائم و نشانه های اولیه شامل موارد زیر است:

  • احساس درد و سفتی در انگشتان بزرگ هنگام استفاده (پیاده روی، ایستادن، خم شدن و غیره)
  • احساس درد و سفتی در اثر اثابت هوای سرد و مرطوب
  • مشکل در فعالیتهای خاص (دویدن، چمباتمه زدن)
  • تورم و التهاب در اطراف مفصل

با جدی تر شدن این اختلال، ممکن است علائم دیگری ایجاد شود؛ از جمله:

  • درد، حتی هنگام استراحت
  • مشکل پوشیدن کفش به دلیل ایجاد چرخش استخوان (رشد بیش از حد)
  • احساس درد در ناحیه ران، زانو یا پایین کمر به دلیل تغییر در نحوه قدم زدن
  • لنگیدن (در موارد شدید)

عوامل خطر هالوکس ریجیدوس

هیچ دلیل شناخته شده ای برای هالوکس ریجیدوس وجود ندارد، اما چندین عامل شناسایی شده اند. عوامل خطر عبارتند از:

مونث بودن

هالوکس ریجیدوس در زنان رایج تر است. از ۱۱۰ شرکت کننده در مطالعه مقطعی در مورد جمعیت شناختی ۶۶ درصد زنان مبتلا به  هالوکس ریجیدوس بودند.

تاریخچه خانوادگی

داشتن یک عضو خانواده با این شرط به نظر می رسد ریسک را برای توسعه آن افزایش می دهد. این ممکن است از به ارث بردن یک نوع بیماری خاص پا یا روش پیاده روی باشد که می تواند منجر به ایجاد این شرایط شود.

آناتومی پای غیر عادی

اختلالات در ساختار پای شما، مانند استخوان بلند، ممکن است ریسک شما را افزایش دهد.

جراحت

آسیب، از قبیل تمیز کردن انگشت پایتان و یا ضربه زدن به مفصل در انگشت بزرگ پای شما، می تواند به ایجاد هالوکس ریجیدوس کمک کند.

بیش از حد مورد استفاده قرار گرفتن

به طور منظم خم شدن و چمباتمه زدن می تواند باعث استفاده بیش از حد از مفصل انگشت بزرگ پای شما شود. افراد دارای مشاغل خاص یا کسانی که به طور مداوم ورزش می کنند و فشار زیادی به انگشت شست پا وارد می کنند ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند.

شرایط پزشکی مشخص

بیماری های التهابی، مانند ورم مفاصل و نقرس، می تواند سبب ایجاد هالوکس ریجیدوس شود.

هالوکس ریجیدوس

تشخیص هالوکس ریجیدوس

هر چه این بیماری زودتر تشخیص داده شود، درمان آسان تر است. بنابراین بهترین زمان برای دیدن یک جراح پا زمانی است که شما اولین بار متوجه می شوید که انگشت بزرگ پای شما وقتی پیاده روی می کنید، می ایستید، خم شوید و یا چمباتمه می زنید، دچار درد می شود. اگر صبر کنید تا بیش از رشد کند، مدیریت وضعیت شما به احتمال زیاد دشوارتر خواهد بود.

در تشخیص هالوکس ریجیدوس، جراح پا،  پاهای شما را بررسی خواهد کرد و شست پای شما را معاینه خواهد کرد تا محدوده حرکت آن مشخص شود. اشعه های ایکس معمولا برای تعیین این که چه میزان ورم مفاصل وجود دارد و همچنین ارزیابی هر گونه رشد بیش از حد استخوان یا ناهنجاری های دیگر که ممکن است ایجاد شده باشد، لازم است.

هرچه زودتر این بیماری تشخیص داده شود، درمان آسانتر خواهد بود. بنابراین بهترین زمان برای دیدن جراح پا و مچ پا زمانی است که برای اولین بار متوجه علائم آن می شوید. اگر منتظر بمانید تا تکه‌های استخوان رشد کنند، احتمالاً وضعیت شما برای مدیریت دشوارتر خواهد شد.

در تشخیص سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس، جراح پاهای شما را معاینه کرده و انگشت شما را حرکت خواهد داد تا دامنه ی حرکت آن مشخص شود. پرتوهای ایکس به تعیین میزان وجود آرتروز و همچنین ارزیابی هرگونه چرخش استخوانی یا سایر ناهنجاریهایی که ممکن است ایجاد شده باشد، کمک می کند.

هالوکس ریجیدوس

درمان غیر جراحی هالوکس ریجیدوس

کفش مناسب بپوشید. کفش های بدون پاشنه بیش از کفش های انعطاف پذیر ترجیح داده می شوند. کفش های چوبی یا چکمه های پیاده روی دو نمونه از کفش های مقاوم و سخت است و از این میان، کفش های چوبی بهترین هستند. نوع دیگری از کفش که می تواند کمک کننده باشد کفش راکردار -نمونه هایی از آن شامل اسکتچر شکل و کفش MBT- است. هر کفش باید به اندازه کافی جای حرکت برای انگشت پا داشته باشد و باید از موادی با نرم تهیه شود. کفش پاشنه بلند نباید پوشیده شود. کفش های خود را فقط پس از اندازه گیری مناسب سایز ترجیحاً بعداً در روز خریداری کنید.

کفش خود را در یک تعمیرگاه کفش گشاد تر کنید. از تعمیرکار کفش بخواهید که دقیقاً نقطه ای از کفش را که برجستگی استخوانی قرار خواهد گرفت، “گشاد” کند. در کفش خود از محافظ های ارتوپدی درون کفش استفاده کنید. ارتوتیک پا به کنترل مکانیکی غیر طبیعی پا کمک می کند که ممکن است در ریشه مشکل داشته است. محافظ های ارتوپدی بدون نسخه هستند. معمولاً بر اساس سایز کفش، ارزان تر از محافظ های سفارشی هستند و ممکن است از محافظ پای سفارشی اثر کمتری داشته باشند.

موارد زیر گزینه های پیشنهادی هستند: انواع سوپرفیت توت (مخصوص زن)، سوپرفیت نارنجی (مخصوص مرد) یا سوپرفیت سبز (بیشترین پشتیبانی قوس). محافظ های ارتوپدی سفارشی پا از قالبهایی گچی از پاهای شما ساخته می شوند؛گرانتر از محافظ های بدون نسخه هستند و معمولاً از محافظ های بدون نسخه پا موثرتر هستند. محافظ های سفارشی پای مزبور از مزایای برنامه درمانی “کیسنت پرمننت” نیست. با این حال، محافظ های سفارشی پا در تسهیلات سانتا روزا کایزر پرمننت با هزینه ای برای ارائه خدمات از طریق یک پزشک غیر کایزر پرمننت در دسترس است.

از بالشتک استفاده کنید. ما محافظ های بانیون ژل سیلیکونی -یک پد سیلیکونی برای بانونیون- را توصیه می کنیم . حداقل دو بار در روز تمرینات کششی ماهیچه ساق پا را به مدت ۳۰-۶۰ ثانیه روی هر پا انجام دهید. (به فاصله ی یک دست کامل از دیوار بایستید. به طرف دیوار تکیه دهید، با یک پا قدم به جلو بردارید، پای دیگر را نیز عقب بکشید. پای عقب باقی مانده در حال کشش است. پای در حال کشش باید دارای زانو صافی باشد (قفل شده) و انگشتان پا را مستقیماً به سمت دیوار بکشید. کشش را به جلو ادامه دهید تا زمانی که سفتی در ماهیچه ساق پا احساس شود. این حالت را به جای تکرار سریع آن به مدت ۳۰ تا ۶۰ ثانیه، نگه دارید. کشش را برای پای مخالف تکرار کنید.)

به مدت ۵-۱۰ دقیقه، ۱ الی۳ بار در روز، به ویژه در عصر، از کمپرس یخ روی ناحیه درد استفاده کنید. یک فنجان استیروفومی یا کاغذی را با آب پر کرده و آن را منجمد کنید. قبل از استفاده، لبه اصلی فنجان را پوست بکنید. به مدت ۱۵-۲۰ دقیقه ناحیه آسیب دیده را ماساژ دهید. احتیاط: در هنگام داشتن مشکلات چرخشی یا حساسیت، از استفاده ی کمپرس یخ خودداری کنید.

از یک داروی ضد عفونت خوراکی استفاده کنید. ایبوپروفن بدون نسخه را توصیه می کنیم. سه قرص ۲۰۰ میلی گرمی، سه بار در روز با غذا مصرف کنید؛ صبحانه، ناهار و شام. برای به دستیابی به اثر ضد عفونت مناسب، شما باید حداقل ۱۰ روز این الگوی دوز را حفظ کنید. در صورت بروز عوارض جانبی از جمله ناراحتی معده، بثورات، تورم یا تغییر در مدفوع (اما فقط بیه اینها محدود آنها نمی شود)، دارو را قطع کنید. اگر از داروهای زیر استفاده می کنید، ایبوپروفن پ مصرف نکنید: کومادین، پلاویکس، یا سایر نسخه های تجویز شده یا استفاده بیش از حد داروهای خوراکی ضد التهابی. اگر از شرایط بهداشتی و درمانی زیر پیروی کرده اید، ایبوپروفن را مصرف نکنید: بیماری کلیه یا بدخیمی، معده یا زخم های دوگانه، ملتوس دیابتی، اختلال با خونریزی.

از گلوکوزامین سولفات بدون نسخه، کندرویتین سولفات و یا MSM استفاده کنید. بسیاری از مارک ها در داروخانه ها، سوپر مارکت ها و فروشگاه های مواد غذایی سالم موجود است. “پشتیبان مفصلِ” تریدِر جوز یک محصول خوب دارای هر سه داروی نام برده است.

پزشک ممکن است مفصل را با کورتیزون تزریق کند. تزریق کورتیزون یک روش قدرتمند برای کاهش التهاب و درد مفاصل است. خطراتی در تزریق کورتیزون برای سفتی یا سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس وجود دارد؛ اما به این موارد محدود نمی شود: افزایش درد به مدت ۲۴-۷۲ ساعت پس از تزریق، دپیگمنتاسیون یا رنگیزه زدایی قسمت بالایی مفصل، تضعیف غضروف مفاصل باقی مانده و پیشرفت فرساینده و عفونت. اما عوارض جانبی سیستماتیک این نوع تزریق، بسیار نادر است.

هالوکس ریجیدوس

تجویز دارو برای هالوکس ریجیدوس

مسکن ها و داروهای ضد التهابی مانند قرص و کرم می توانند توسط پزشک شما برای کمک به کاهش درد تجویز شوند.

چه موقع جراحی هالوکس ریجیدوس نیاز است؟

در بعضی موارد، جراحی تنها راه برای از بین بردن یا کاهش درد است. انواع مختلفی از جراحی برای درمان هالوکس ریگیس (سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس) قابل اجرا است. در انتخاب روش یا ترکیبی از رویه ها برای مورد خاص خود، جراح پا و مچ پا بر اساس یافته های اشعه ایکس، سن شما، سطح فعالیت و سایر عوامل میزان ناهنجاری انگشت شما را در نظر می گیرد. طول دوره بهبودی بسته به روال یا مراحل انجام شده متفاوت خواهد بود.

روند جراحی هالوکس ریجیدوس چگونه است؟

در برخی موارد، جراحی تنها راه از بین بردن یا کاهش درد است. انواع مختلفی از جراحی ها وجود دارد که می توان آن ها را برای درمان هالوکس ریجیدوس انجام داد. این روند جراحی به دو دسته تقسیم می شود:

برخی از روش ها بازسازی و “پاکسازی” را انجام می دهند. جراح آسیب مربوط به ورم مفاصل را از مفاصل و نیز هر گونه محل استخوان پاکسازی می کند و سپس موقعیت یک یا چند استخوان در انگشت بزرگ پا را تغییر می دهد. این روش ها برای حفظ و بازسازی عملکرد انگشت شست پا و نیز کاهش یا حذف درد طراحی شده اند.

هنگامی که این مفصل را نمی توان حفظ کرد، روش های تهاجمی بیشتری مورد استفاده قرار می گیرند. این ها ممکن است شامل ادغام کردن مفصل، یا حذف قسمتی از مفصل و یا بخشی از آن، در برخی موارد، جایگزینی آن با یک ایمپلنت، مانند کاری که برای لگن و یا زانو انجام می شود. این روش ها حرکت دردآور مفاصل از بین می برند و یک انگشت پای ثابت را فراهم می کنند.

روش هایی که برای اصلاح ساختار هالوکس ریجیدوس بکار می رود به عوامل زیادی از جمله علت شرایط و شدت، همچنین سن بیمار و سطح فعالیت بستگی دارد. جراح شما برای انتخاب یک روش جراحی مناسب برای شرایط خاص شما آموزش دیده است.

اگر جراحی انجام شود، طول دوره ریکاوری، بسته به روند یا روال انجام شده، متفاوت خواهد بود.

هالوکس ریجیدوس

درمان هالوکس ریجیدوس با عمل جراحی

چندین روش مختلف جراحی برای درمان هالوکس لیمیتوس یا ریگیس وجود دارد. اگر محدودیت دامنه حرکتی زیاد باشد یا مفصلی درگیر در ورم مفاصل باشد، احتمالاً نجات مفصل امکان پذیر نیست. از طرف دیگر، اگر محدوده دامنه حرکتی شدید نباشد و آرتروز فرساینده خفیف باشد، ممکن است امکان نجات مفصل وجود داشته باشد.

اگر مفصل قابل ترمیم نباشد، سه گزینه جراحی وجود دارد -آمیختن مفصل (به نام مفصل خشکانی)، تعویض مفصل، یا جدا کردن ساده مفصل. مفصل خشکانی رایج ترین روش است که تصحیح پایداری از درد و برجستگی استخوانی را نتیجه می دهد. روش مفصل خشکانی تمام حرکت مفصل انگشتان پا را از بین می برد (اگرچه مقدار حرکت موجود قبل از عمل در حال حاضر کاملاً محدود و دردناک است). روش تعویض مفصل، حرکت را در مفصل حفظ می کند؛ اما به اندازه روش مفصل خشکانی مورد علاقه نیست؛ زیرا تعویض، بیشتر منجر به درد در زیر توپی پا در نزدیکی پایه انگشت دوم می شود و تعویض مفصل می تواند فرسوده شود و به جراحی های آینده احتیاج خواهد داشت. برداشتن ساده مفصل به ندرت پیشنهاد می شود؛ زیرا مفصل را بی ثبات می کند (آن را به عنوان گزینه ای فقط برای بیمارانی که قادر به تحمل آرتروز یا تعویض نیستند، پیشنهاد می کنند).

اگر مفصل قابل نجات باشد، معمولاً از بین بردن جوش در اطراف مفصل (به نام کیلیکتومی) به منظور کاهش درد و بهبود تحرک مفصل، با روشهای مختلف برش استخوان و عمل مجدد اولین استخوان متاتارس ترکیب می شود. این امکان وجود دارد که با وجود آرتروز فرساینده از قبل، حتی اگر مفصل با موفقیت نجات یابد، ممکن است در طی سالها پیشرفت کرده و سالها بعد از عمل باعث علائم مکرری شود.

به طور معمول، جراحی فقط برروی یک پا انجام می شود. معمولاً از پیچ های استخوانی برای تثبیت بریدگی استخوان ها یا جوش ها و ماندن دائمی در کاشتن، استفاده می شود. عمل جراحی معمولاً به صورت سرپایی انجام می شود. بسته به روشهای واقعی موردنیاز، ممکن است بعد از عمل، مجاز به پیاده روی روی پا باشید و ممکن است لازم نباشد که گچ بگیرید.

بهبودی کامل ممکن است ۴ تا ۶ ماه طول بکشد. بسته به نوع کاری که انجام می دهید، به شما توصیه می شود که حداقل ۲ هفته از کار خود دوری کنید (برای یک کار کاملاً بی تحرک و بدون نیاز به تحرک). حداکثر تا ۲-۳ ماه (برای شغلی که نیاز به ایستادن یا پیاده روی دارد).

میزان موفقیت بستگی به رویه و شدت شرایط دارد؛ اما معمولاً ۸۵٪ تقریب زده می شود. تقریباً ۱۲٪ بهبود یافته اند؛ اما همچنان ممکن است محدودیت هایی در پوشیدن کفش یا فعالیت داشته باشد. حدود ۳٪ نه بهتر و نه بدتر شده اند. خطرات شامل موارد زیرند اما محدود به این موارد نیستند: تحت خوردگی، خوردگی بیش از حد، تغییر شکل مکرر، سختی مفاصل انگشت بزرگ، ضعف انگشتان پا، انتقال درد یا کالوس به استخوان یا ناحیه مجاور، شکسته شدن پین ها یا سخت افزارهای تثبیتی، ناسازگاری پین یا سخت افزار تثبیتی، تأخیر یا عدم بهبودی استخوان، آسیب عصبی یا گرفتگی عصب، تاخیر در بهبود ناحیه برش، زخم دردناک یا ناخوشایند، بهبودی طولانی مدت، درد مکرر، تسکین ناقص درد، عدم تسکین درد، عدم کاهش درد، بدتر شدن درد و اختلال در گردش خون یا از بین رفتن انگشت پا.

هالوکس ریجیدوس

آیا جراحی های دیگری هم وجود دارند که بتوان برای بهبود هالوکس ریجیدوس  انجام داد؟

اگر درمان ها کارساز نباشد، پزشک شما ممکن است جراحی را توصیه کند. انواع مختلفی از جراحی برای هالوکس ریجیدوس وجود دارد که بستگی به این دارد که مورد شما چقدر شدید است.

شیلکتومی

این نوع از عمل جراحی برای درمان آسیب های خفیف تا متوسط مورد استفاده قرار می گیرد. این کار شامل اصلاح هر گونه رشد بیش از حد استخوان است.  همچنین ممکن است در ترکیب با روش دیگری به نام osteotomy انجام شود. این کار استخوان را تغییر می دهد تا موقعیت انگشت بزرگ شما تغییر کند و فشار را بر روی مفصل کاهش دهد.

این یک عمل برای حذف برآمدگی اضافی استخوان روی نوک انگشت بزرگ پا است. این کار، حرکت را افزایش می دهد و در کاهش نشانه ها در ۹۰ % بیماران مبتلا به آرتروز موفق عمل می کند. اگر شلیکتومی موفق آمیز نباشد، این امکان وجود دارد که یک عمل دیگر را انجام دهند.

بازیابی از شلیکتومی سریع تر از بازیابی ترکیب است. در طی دو هفته اول شما از یک کفش صندل خشک استفاده می کنید تا اجازه دهید که پوست التیام یابد. بعد از این به شما توصیه می شود که تمرینات ورزشی را آغاز کنید. انجام دادن این تمرینات در ابتدا و به طور منظم به شما کمک می کند بهترین نتیجه ممکن از جراحی را به دست آورید.

آرتوپلاستی موضعی

از این روش برای درمان خفیف تا متوسط هالوکس ریجیدوس استفاده می شود. این یک جایگزین برای ادغام و یا تعویض مفصل است. این روش شامل برداشتن برخی از استخوان های آسیب دیده و قرار دادن فاصله بین استخوان ها برای به حداقل رساندن تماس است. ممکن است از بافت پا و یا از بافت اهدا کننده و یا از غضروف ترکیبی ساخته شود.

آرتروز

این نوع جراحی نیز به عنوان ترکیب مشترک شناخته می شود. این روش برای درمان پیشرفته هالوکس ریجیدوس با آسیب شدید استفاده می شود.

در طی این روند، غضروف آسیب دیده حذف می شود. دو استخوان با پیچ  به هم متصل می شوند. در طول زمان استخوان ها به هم جوش می خورند. این نوع جراحی درد را کاهش می دهد، اما همچنان به طور دائم حرکت انگشت بزرگ پای شما را محدود می کند.

 آرتروپلاستی شست پا

این عمل جراحی جایگزینی مشترک نام دارد. این کار مستلزم جایگزینی یک یا دو طرف اتصال پا با مفاصل مصنوعی ساخته شده از پلاستیک یا فلز است. هدف از این جراحی تسکین علائم شما در عین حال حفظ حرکت مفاصل تان است. جراحان اغلب نسبت به توصیه آرتوپلاستی تردید دارند زیرا این کار با خطراتی همراه است از جمله:

  • عفونت
  • شکست ایمپلنت
  • بی ثباتی بافت نرم

بعد از جراحی هالوکس ریجیدوس چه انتظاری می توانم داشته باشم؟

هر دو نوع جراحی معمولا بدون بستری شدن انجام می شوند (یعنی شما مجبور نیستید در طول شب در بیمارستان بمانید.) بعد از جراحی، احساس درد دارید، اما معمولا کنترل درد با تجویز دارو ممکن است. برای به حداقل رساندن تورم، تا دو هفته پس از جراحی باید پای خود را بالا نگه دارید.

هالوکس ریجیدوس

مراقبت های پس از جراحی هالوکس ریجیدوس

در ابتدا، باید پای خود را روی یک چهارپایه، یا روی بلندی قرا دهید و استراحت کنید. وقتی پای خود را روی زمین قرار می دهید خون در آن جمع شده و متورم می شود. باید از این کار اجتناب کرد. با گذر زمان، می توانید به راحتی پای خود را روی زمین قرار دهید. بعد از دو یا سه هفته باید بتوانید در بیشتر اوقات آن را پایین نگه دارید.

در حدود دو هفته بعد از جراحی، برای کشیدن بخیه به کلینیک مراجعه خواهید کرد. پس از این مرحله، بهبودی شما بستگی به نوع جراحی ای دارد که داشتید.

شلیکتومی: پس از شلیکتومی، تمرینات خود را برای درمان پا آغاز خواهید کرد. به یک صندل نرم، ترجیحا با بندهای های قابل تنظیم، برای پوشیدن بعد از جراحی نیاز خواهید داشت.

فیوژن: به طور متوسط بعد از این جراحی باید شش هفته را بدون کفش سپری کنید. بعد از این، به یک صندل پنجه نرم، ترجیحا با بندهای قابل تنظیم نیاز خواهید داشت. شش تا هشت هفته طول خواهد کشید تا شما بتوانید یک کفش استاندارد برای یک روز کاری بپوشید. معمولا سه تا شش ماه طول می کشد تا شما بتوانید امیدوار باشید که فعالیت های ورزشی تفریحی و یا فعالیت های ورزشی سبک را ازسر بگیرید.

در دراز مدت، بسیاری از بیماران پس از جراحی ترکیبی قادر به دویدن و شرکت در ورزش خواهند بود. البته این نمی تواند تضمین شود.

اگر شما خیلی زودتر یا دیرتر از این زمان های تقریبی، بهبود یافته اید نترسید، این زمان ها تنها میانگین هستند، به جراح اجازه دهید تا به طور کامل شما را درمان کند.

روش های درمان غیر جراحی هالوکس ریجیدوس

اگر شرایط شما زود تشخیص داده شود، به احتمال زیاد نیاز به درمان کم تهاجمی تری می باشد. در حقیقت، در بسیاری از موارد، درمان اولیه ممکن است از نیاز به جراحی در آینده جلوگیری کند و یا به تعویق بیاندازد. به همین دلیل است که معاینه پا توسط پزشک که علائم را تشخیص می دهد مهم است.

مثل ورم مفاصل و جلوگیری از آن فعالیت ها یکی از نشانه های آن است. در خانم ها علائم ممکن است با اجتناب از پوشیدن پاشنه های بلند تسکین پیدا کنند. داروهای ضد التهاب و ژل های آلوئه ورا همچنین ممکن است به آن ها کمک کند.

محکم بستن انگشت نیز ممکن است علائم بیماری را بهبود بخشد، اگرچه این اثرات اغلب کوتاه مدت هستند.

درمان برای موارد خفیف یا متوسط هالوکس ریجیدوسممکن است شامل یک یا چند مورد از این روش ها باشد:

کفش هایتان را عوض کنید

باید کفش هایی پوشیده شود که فضای بیشتری برای انگشت شست پا داشته باشد، چون فشار کمتری روی انگشت شما می گذارند. کفی پاشنه یا کفه کفش نیز ممکن است توصیه شود. به احتمال زیاد مجبور خواهید بود پاشنه بلند پوشیدن را متوقف کنید.

دستگاه های ارتوپدی

دستگاه های ارتوپدی سفارشی ممکن است عملکرد پای شما را بهبود بخشد.

داروها

داروهای ضد التهاب (NSAIDs)، مانند ایبوپروفن، ممکن است برای کمک به کاهش درد و التهاب تجویز شوند. مکمل ها مانند گلوکزآمین سولفات – گلوکزآمین و برخی از ویتامین ها و مواد معدنی نیز می توانند مفید باشند.

درمان تزریقی

استفاده از کورتیکواستروئیدها در مقادیر کم، گاهی اوقات برای انگشت شست آسیب دیده تجویز می شود تا به کاهش التهاب و درد کمک کند.

درمان فیزیکی

روش درمانی یا دیگر شیوه های درمانی فیزیکی دیگری ممکن است انجام شود تا بتوان آن را درمان کرد.

هالوکس ریجیدوس

نتایج یک تحقیق در مورد درمان تزریقی سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس

نتایج این مطالعه نشان می دهد که بیماران مبتلا به سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوسی خفیف (درجه یک) از معالجه و بررسی شش ماهه بعد از تزریق MUA و داروی آرام بخش برخوردار می شوند. حتی در این گروه حداکثر تا یک سوم نیز درخواست درمان جراحی خواهند کرد. درمان هیچ بیماری بیشتر از مدت یک سال طول نکشید؛ اما بسیاری از بیماران به طور مناسب برای مدیریت بدون درمان های بعدی بیشتر بهبود یافته بودند. تمام بیمارانی که نیازی به درمان با جراحی ندارند، اظهار داشتند که اگر علائم آن ها توجیه پذیر نباشد، می توانند MUA دیگری تزریق کنند.

بنابراین درمان سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس درجه ممکن است از لحاظ زمانی به صرفه باشد. هنگامی که MUA و تزریق برای درمان بیماران با تغییرات متوسط ​​(درجه ۲) مورد استفاده قرار می گیرد، ممکن است علائم مزیت بخشی برای مدت سه ماه حاصل شود؛ اما تقریباً دو سوم به عمل نیاز دارند. سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوسی درجه ۳ به دو زیر گروه وابسته به وجود یا عدم وجود پوکی پشتی تقسیم می شود. به دلیل مطالعات کم در این زمینه، مفاصل درجه ۲ تقسیم نمی شوند. با این وجود انتظار می رود که MUA و تزریق در بیمارانی که تغییر درجه ۲ در آنها رخنه می کند، مفید باشد که در نتیجه جداسازی پشتی ناشی از یک زائده استخوانی پشتی بزرگ اتفاق می افتد.

زمانی که بیماران درجه ۲ را در نظر میگیریم، این نتایج حاکی از آن است که MUA و تزریق از مزایای کمتری برخوردار هستند. بيماران مبتلا به سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوسی درجه ۳ تحت درمانی جراحي قرار گرفتند که در طی سه ماه برنامه ريزي شده بود و گاها، از علائم محدودي برخوردار بودند. واضح است که MUA و تزریق برای این گروه نشان داده نشده است. نتیجه درمان بین بیماران با درجه های مختلف در رادیولوژی قبل از عمل به طور چشمگیری متفاوت است. ارزیابی رادیولوژی قبل از درمان ضروری است. دو نمای استاندارد امکان تجسم کافی از فضای مفصلی را فراهم می کند. اگر نمای قدامی-خلفی به تنهایی مورد اعتماد واقع شود، یک زائده استخوانی پشتی ممکن است فضای مفصلی حفظ شده را مبهم کند . این ممکن است منجر به اشتباه گرفتن مفصل به عنوان درجه ۲ در یکی از تغییرات درجه ۳ شود.

عوارض و احتیاطات بعد از عمل هالوکس ریجیدوس

عوارض می تواند بعد از هر نوع جراحی بروز کند؛ اما بعد از عمل سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس، مکرر نیست. عوارض ممکن است شامل عفونت، سفتی مفصل، پیشرفت آرتروز ، عود ناهنجاری و تورم مداوم باشد.

زمان بهبودی بعد از عمل بستگی به روش مورد استفاده دارد:

  • بعد از کلیکتومی، کفش مخصوص حدود ۲ هفته پوشیده می شود، اما تورم ممکن است برای چند ماه دوام داشته باشد.
  • اگر اوستئوتومی انجام شود، تورم معمولاً در ۶ تا ۸ هفته کاهش می یابد؛ اما بهبودی تا ۳ ماه طول می کشد.
  • بعد از جوش خوردگی مفصل، گچ گیری یا چکمه‌ها برای حدود ۳ تا ۶ هفته استفاده می شود و از عصا برای ۲ تا ۶ هفته استفاده می شود.

به طور کلی، بسته به نوع شغلی که دارید، سطح فعالیت شما و پاسخ بدنتان به جراحی، بین ۴ تا ۸ هفته بعد از عمل می توانید دوباره به سر کار خود برگردید.

هالوکس ریجیدوس

میتوان از سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس جلوگیری کرد؟

در حالی که هیچ راه قطعی برای جلوگیری از سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس وجود ندارد، شمامی توانید با انجام تمریناتی قادر به نگه داری تحرک و استراحت مفصل هسیتد و در صورت دردناک شدن با پوشیدن کفش مناسب که فضای کافی در اطراف انگشتان پا داشته باشد، به مفصل تان استراحت دهید.

اگر علائم بیماری سفتی انگشت شست پا یا هالوکس ریجیدوس را مشاهده کردید، با پزشک خود تماس بگیرید. تشخیص زودرس و درمان به موقع می تواند به اطمینان از درمان موفقیت آمیزتان کمک کند.

آرتروز انگشت پا چیست؟

آرتروز انگشت پا در اثر التهاب مفصل انگشتان پا ایجاد می شود. این بیماری اغلب به انگشتان بزرگ حمله می کند؛ اما دیگر انگشتان نیز ممکن است مبتلا شوند.

صدمه یا آسیب های گذشته مانند شکستگی یا رگ به رگ شدگی انگشت می تواند باعث بروز آرتروز شود. آستیوآرتریت (ساییدگی استخوان و مفاصل)، آرتروز روماتوئید و نقرس نیز ممکن است مقصر باشند.

عوامل خطرناک شامل موارد زیر است:

  • افزایش سن
  • اضافه وزن داشتن
  • سابقه خانوادگی و ارثی آرتروز مفاصل
  • زنانی که در بیشتر زندگی خود کفش های پاشنه بلند و تنگ می پوشند، ممکن است در معرض آرتروز انگشتان پا قرار بگیرند.

علائم آرتروز در انگشتان پا

آرتروز معمولاً به مفاصل در دست، زانو و باسن حمله می کند؛ اما ممکن است در هر قسمت از بدن که مفاصل وجود دارد -از جمله انگشتان پا- ایجاد شود. انواع مختلفی از آرتروز می تواند باعث درد پنجه پا شود. بعضی اوقات غضروف بین استخوان ها فرسوده می شود. بدون غضروف محافظ، استخوان ها به هم ساییده می شوند. این، بافت را باد می کند و باعث درد و تورم می شود.

۱- درد

درد به احتمال زیاد اولین علامت قابل توجه آرتروز است. ممکن است احساس دردی کلی در انگشتان پا یا فقط انگشت شست پا داشته باشید.

مردم اینگونه توصیف می کنند که از احساس دردی عمیق و گرفتگی کوبشی مانند هنگام تلاش برای حرکت احساس می شود. بسته به شدت یا التهاب در مفصل ممکن است جزئی، متوسط ​​یا شدید باشد.

درد یکی از شایع ترین و ناتوان کننده ترین علائم آرتروز است. این می تواند لذت بردن از فعالیت های عادی روزمره خود شما را مختل کند.

هالوکس ریجیدوس

۲- سفتی و سختی

با گذشت زمان، آرتروز در غضروف بین مفاصل، تورم بافت ها و مایع بین مفصلی (زلالی) صدمه می بیند. همه این تغییرات باعث می شود مفاصل سفت و سخت شود.

در اثر پوشاندن و پشتیبانی کمتر، اتصالات در برابر خم شدن و کشش مقاوم می شوند. این می تواند به مشکل در راه رفتن منجر شود؛ زیرا انگشتان پا نقش بزرگی در تعادل و فشار پا به زمین دارند.

آن ممکن است هنگام راه رفتن صدمه دیده باشد؛ زیرا مفصل انگشت پا با هر قدم حرکت می کند.

۳- ورم کردن

همه ی انواع از آرتروز باعث التهاب در مفصل می شوند که می توانند تورم قابل مشاهده ای ایجاد کنند. انگشتان پا ممکن است قرمز شوند و در هنگام لمس، گرم بنظر برسند.

ممکن است بعد از مدتی نشستن یا بعد از خارج شدن از رختخواب، این علائم را متوجه شوید.

تورم همچنین می تواند پوشیدن کفش هایتان در صبح را مشکل سازد. ممکن است تا زمانی که قدم میزنید، تورم کاهش یابد و احساس سفتی کنید.

۴- صدای کلیک مانند و سروصدا های ناگهانی

می دانید وقتی قلنج انگشتان دستتان را میشکنید چه صدایی به گوش می رسد؟ در صورت ابتلا به آرتروز ممکن است شروع به شنیدن صداهایی مشابه در انگشتان پا کنید. یک سر و صدای آسیاب گونه نیز یک علامت نسبتاً رایج است.

این صداها به دلیل تخریب غضروف ایجاد می شود که به طور معمول بین دو استخوان، ضربه گیری می کند. از آنجا که غضروف از بین می رود، استخوان ها ممکن است بر بروی یکدیگر ساییده شوند و این صداها را ایجاد کنند.

اگر چرخش استخوان ایجاد شود، می تواند باعث ایجاد صدای کلیک مانند و ترک شود.

هالوکس ریجیدوس

۵- تغییر در ظاهر

آیا انگشتان پا بزرگتر از گذشته به نظر می رسد؟ آیا شروع به چرخش در پای شما می کنند؟ این موارد می تواند از علائم آرتروز انگشت پا باشد.

از آنجا که غضروف از بین می رود و استخوان بر روی استخوان دیگر ساییده می شود، بدن سعی می کند وضعیت را بهتر کند. راه حل آن ایجاد استخوان بیشتری است.

اگرچه این ممکن است مفصل را تثبیت کند، اما می تواند بزرگتر به نظر برسد یا مثل اینکه دارای یک برآمدگی بزرگ بر روی آن باشد؛ نه بر خلاف داشتن ظاهری مثل انحراف های شست پا.

این ممکن است پنجه را در جهت جدیدی منحرف نماید و شکل خمیده ای ایجاد کند یا آنچه را گاهی اوقات “پای چنگالی”می نامند ، ایجاد کند.

۶- گرما

هنگامی که التهاب، خون بیشتری به انگشتان شما وارد می کند، ممکن است احساس گرما یا حرارت در آن ناحیه کنید. این می تواند کمی آزار دهنده باشد؛ اما معمولاً در فعالیت های روزانه شما خلالی وارد نمی کند.

همچنین ممکن است قرمزی بر روی پوست اطراف مفاصل مشاهده شود و ممکن است در لمس کردن ترد باشد.

۷- مفصل قفل شده

مفصل قفل شده می تواند زمانی اتفاق بیفتد که تورم و سفتی زیاد شده که مفصل دیگر به هیچ وجه قادر به خم شدن نباشد.

لبه های زبر روی استخوان ها و برآمدگی های استخوانی نیز می تواند باعث قفل شدن مفصل شود. ممکن است احساس کنید که انگشت پا گیر کرده و همچنین ممکن است دردناک باشد.

این معمولاً شرایطی دائمی نیست. ممکن است مجبور شوید مدتی قدم بزنید یا سعی کنید انگشتان پا را دستکاری کنید تا دوباره خم شود.

۸- مشکل در راه رفتن

همه این علائم می توانند راه رفتن را بسیار دردناک و دشوار کنند. ممکن است در تلاش باشید وزن کمتری را روی انگشتان خود بگذارید و خود را با آن وفق دهید.

حتی ممکن است تصمیم بگیرید که ورزش را متوقف کنید. متأسفانه، این نوع تغییرات می تواند بر بقیه بدنتان تأثیر بگذارد و باعث درد مفاصل ران یا کمر، افزایش وزن و یا سایر مشکلات شود.

افراد مبتلا به آرتروز مفاصل انگشتان پا، به طور خاصی در معرض بی تحرکی هستند.

در صورت بروز هر یک از علائم آرتروز مفاصل پا، فوراً با پزشک خود مشورت کنید. درمان ها، محافظ های ارتوپدی، فیزیوتراپی و کفش های خاص وجود دارند که همگی می توانند به شما در داشتن حالی بهتر و فعال ماندن کمک کنند.

تفاوت هالوکس ریجیدوس و بونون

بر خلاف هالوکس ریجیدوس بونون یک توده در انگشت بزرگ پا است که ناشی از شناور شدن آن در داخل انگشت بزرگ است. یک برآمدگی در داخل انگشت بزرگ پا یافت می شود، که در مقابل هالوکس ریجیدوس قرار دارد.

درد یک بونون معمولا توسط فشار از کفش و یا در موارد دیگر، با تجمع و یا عبور از روی انگشتان کوچک تر ایجاد می شود. برای زبان لاتین bunion hallux valgus است که در مقابل  هالوکس ریجیدوس قرار دارد. بعضی ها هم هالوکس ریجیدوس و هم  هالوکس ریجیدوس دارند.

هالوکس ریجیدوس

ویژگی های بهترین کفش برای هالوکس ریجیدوس

ماده نرم

در حالی که خود کفش باید زیبا و محکم باشد، مواد نرم را انتخاب نکنید. شما باید از لوازم محکم استفاده کنید چون این باعث ایجاد مشکلات بیشتر انگشت بزرگ پای شما خواهد شد. آن ها باید نه محکم و نه خیلی نرم باشند و با پاهای شما تناسب داشته باشند.

کفش جادار برای تکان دادن شست پا

به دنبال یک کفش با قسمت جلوی آزاد بگردید – باید ببینید با این انتخاب به اندازه کافی انگشتان پا تکان می خورد (یا تکان نمی خورد). انگشت بزرگ شما ممکن است کمی بالا برده شود و یا ممکن است در زاویه عجیبی قرار بگیرد که می تواند توسط کفش های تنگ بیشتر دردناک شود. کفش هایی که در جلو باریک تر می شوند و همچنین یک کفش پاشنه بلند مناسب نیستند.

کفی کفش محکم

البته. آیا کفش معقولی وجود دارد که پاشنه محکمی ندارد؟ نگران نباشید، نیازی به استفاده از کفش مدرسه ندارید، اما باید انگشت شست پا را با یک کفی محافظ محکم نگه دارید.

شما به کفشی نیاز دارید که وزن شما را به جای خرد کردن انگشتان پا به خاطر پاشنه های بلند، پاشنه نازک یا کفش های غیر عملی به طور مساوی بین انگشتانتان تقسیم کند.

راحتی شست پا

بسته به دلیل مشکلات انگشت شست پا، قوزک پای شما ممکن است به کمی حمایت نیاز داشته باشند. بعضی از مبتلایان دارای قوزک بلند هستند و این بدان معنی است که وزن آن ها بر روی یک انگشت آن ها یعنی انگشت های بزرگ قرار دارد.

تصور کنید که به طور مداوم در حال قدم زدن بر روی تپه و قرار دادن انگشت پا به جلو کفش تان با هر قدم هستید و بسیار دردناک است، درست است؟ خوشبختانه، کفش با حمایت قوس وجود دارد و وزن شما را به طور مساوی تقسیم می کند، به این معنی است که شما می توانید بدون درد بیشتر راه بروید، بدوید و یا بایستید.

کفی کفش غلتان

این یکی جالب است، و ممکن است واقعا سبک شما نباشد! کف “سول” اساسا کفش هایی هستند که دارای انحنا به سمت بالا هستند به جای صاف کردن کل کف پا. این کفی را می توان در همه انواع کفش ها، قرار داد.

دو نوع اصلی وجود دارد – یکی که جلوی پای (پاها را بالا می برد و هر بار که شما قدم بردارید و به طور کلی حرکت می کند. جایی که مرکز صندلی گهواره ای در وسط پا قرار دارد و به این معنی است که وقتی قدم بر می دارید، پاهایتان از پاشنه پا بلند می شوند. برای هالوکس ریجیدوس ، من پیشنهاد می کنم که از یک منحنی در جلو استفاده کنید.

هالوکس ریجیدوس

آیا می توانم  هالوکس ریجیدوس را در خانه درمان کنم؟

هیچ راهی برای کم کردن پیشرفت هالوکس ریجیدوس وجود ندارد. اما کارهایی هست که می توانید برای کاهش درد و التهاب انگشت شست پای خود انجام دهید.

موارد زیر را در خانه امتحان کنید:

  • چندین بار در روز انگشت شست پای خود را سرد و گرم کنید.
  • پاهایتان را خیس کنید، و به طور متناوب بین آب سرد و گرم قرار بگیرید.
  • داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، مانند ایبوپروفن (Advil) را مصرف کنید.
  • از فعالیت های بالا مانند دویدن اجتناب کنید.
  • کفش های خود را با کفی محکم بپوشید تا از خم شدن نوک انگشتان پایتان جلوگیری کنید.
  • اگر متوجه شدید که هنوز درد و التهاب زیادی دارید، از پزشک خود در مورد تزریق کورتیکواسترویید سوال کنید. این می تواند باعث تسکین بیشتر شود.


Source link

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

لیفت صورت چیست؟ انواع، نتایج، هزینه و مراقبت های پس از آن

روش ها انجام لیفت صورت چیست؟ خطرات و عوارض جراحی لیفت صورت چه خواهد بود؟ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *