خانه / دسته‌بندی نشده / بیماری نقرس؛ عوامل خطر، علائم و درمان بیماری نقرس

بیماری نقرس؛ عوامل خطر، علائم و درمان بیماری نقرس

بیماری نقرس یک بیماری متابولیک است که باعث التهاب دردناک در مفاصل می شود. علت آن وجود بیش از حد اسید اوریک در خون است که به صورت کریستالی در روی مفصل جمع می شوند. با این وجود، با تغییر مداوم رژیم و سایر عوامل موثر بر سبک زندگی، میزان اسید اوریک قابل کنترل است. در بیماری نقرس ثانویه، سایر بیماری ها باعث تولید اضافی اسید اوریک می شوند. مبتلایان بیماری نقرس می توانند خود کارهای را برای کاهش سطح اسید اوریک انجام دهند. در این مقاله از بخش بیماری های دکتر سلام به بررسی بیماری نقرس می پردازیم.

بیماری نقرس

اینجا هزاران نفر تونستن به وزن ایده آل برسند

فرصت استثنایی کاهش وزن برای نوروزشما به کمک این کلینیک به صورت تضمینی میتونید وزن کم کنید. نه نیازی به ورزش های سخت هست نه قرص و داروی خطرناک، خیلی ساده و بدون دردسر فقط با تکنیک های اختصاصی این کلینیک آنلاین.

بررسی اجمالی بیماری نقرس

علل

عمدتاً مادرزادی، گاهی اوقات مستعد افزایش سطح اسید اوریک نیز هستند. اگر این عامل مادرزادی با شیوه زندگی نامطلوبی ترکیب شود، حملات نقرس اتفاق می افتد.

تنظیم رژیم غذایی

غذاهای سرشار از پورین (گوشت، غذای دریایی، انواع خاصی از ماهی) را کاهش دهید، نوشیدنی های غنی از فروکتوز، الکل، به ویژه آبجو را محدود کنید.

علائم معمولی

مفاصل دردناک، گاه تورم و قرمزی. انگشت پا بزرگ به ویژه غالباً تحت تأثیر نقرس قرار می گیرد. بعداً تغییر شکل محدودیت های حرکتی نیز ایجاد می شود.

معاینات/تشخیص

افزایش سطح اسید اوریک، در مراحل بعدی آسیب مفاصل، آسیب کلیه.

درمان

تغییر در شیوه زندگی، داروهای کاهش دهنده اسید اوریک، فیزیوتراپی، از بین بردن رسوبات اسید اوریک ندولر، اصلاح مفاصل تغییر شکل

نحوه پیشرفت نقرس

در بیماری نقرس، سطح اسید اوریک خون بسیار زیاد است. یا به دلیل تولید بیش از حد آن کلیه ها به اندازه کافی از آن دفع نمی شود. کریستال های اسید اوریک کوچک تشکیل شده به طور ویژه در مفاصل رسوب می کنند. با افزایش مقادیر اسید اوریک، حمله حاد نقرس همراه با درد، قرمزی و تورم سریع است.

اسید اوریک در حین تقسیم پورین ها تشکیل می شود. پورین ها محصول تجزیه سلول های بیمار هستند. با این حال، آنها همراه با گوشت و غذاهای حاوی سبزی و برخی سبزیجات نیز مصرف می شوند. اسید اوریک به عنوان محرک: اسید اوریک از شکاف پورین ها تشکیل می شود. این مواد یا با غذاهای غنی از پورین مصرف می شوند یا هنگامی که سلول های بیمار تجزیه می شوند تولید می شوند.

نقرس اولیه – اختلال مادرزادی

بیشتر بیماران نقرس از یک اختلال مادرزادی متابولیک رنج می برند. پزشکان در مراحل بعدی درباره “هایپراوریسمی اولیه” یا “نقرس اولیه” صحبت می کنند. در اغلب موارد، کلیه ها اسید اوریک کافی دفع نمی کنند. در موارد نادر، بدن آنقدر اسید اوریک تولید می کند که کلیه ها بیش از حد مسدود می شوند که علت آن نقص ژنتیکی با نام سندرم Lesch Nyhan می باشد. این بیماری عمدتاً در پسران رخ می دهد.

نقرس ثانویه – اختلال اکتسابی

در بیماری نقرس ثانویه، سایر بیماری ها باعث تولید اضافی اسید اوریک می شوند. به عنوان مثال، در لوسمی سلولهای بدن بدن بطور گسترده می میرند. همین عامل مقادیر زیادی پورین که در خون جمع می شود را آزاد می کند.

بیماریهای دیگری که باعث افزایش تولید اسید اوریک می شوند، عبارتند از:

  • برخی از بیماریهای توموری
  • کم خونی یا آنمی
  • داروهای خاص (داروهای سیتوستاتیک)
  • پرتودرمانی به عنوان بخشی از درمان سرطان

در مقابل اگر اسید اوریک به اندازه کافی دفع نشود، سطح اسید اوریک نیز افزایش می یابد. این مورد درباره بیماری های کلیوی یا دیابت درمان نشده یا کنترل نشده صادق است.

نقرس، بیماری مرفهی است

نقرس یک بیماری مرفه محسوب می شود چون شیوع آن در کشورهای صنعتی بیشتر از کشورهای فقیر است. عواملی که باعث نقرس می شوند شامل چاقی، رژیم غذایی سرشار از گوشت، فروکتوز و الکل و عدم ورزش هستند.

بیماری نقرس

محرک های حمله حاد بیماری نقرس

حمله حاد بیماری نقرس هنگامی رخ می دهد که سطح اسید اوریک از مقدار مشخصی فراتر رود.

محرکهای اصلی عبارتند از:

  • مصرف بیش از حد غذاهای غنی از پورین مانند گوشت .
  • مصرف بیش از حد غذاهای غنی از میوه مانند آب میوه های شیرین.
  • الکل باعث افزایش سطح اسید اوریک نیز می شود.
  • این امر به ویژه در مورد آبجو صادق است که به طور خاصی با پورین سرشار است
  • بدن در رژیم های سخت به منظور به دست آوردن انرژی، عضلات را تجزیه می کند که همین عامل مقادیر زیادی از پورین ها را آزاد می کند.
  • فعالیت فیزیکی فراوان باعث تولید اسید لاکتیک در بدن می شود، که توسط کلیه ها دفع می شود.
  • در نتیجه مانع دفع اسید اوریک می شود.
  • مصرف بیش از حد یا طولانی مدت داروهای دیورتیک (ادرار آور) یا ملین، خون را ضخیم می کنند.
  • همین عامل باعث افزایش غلظت اسید اوریک می شود

تهاجم نقرس چه مدت طول می کشد؟

مدت زمان تهاجم بیماری نقرس می تواند تا روزها یا حتی هفته ها ادامه داشته باشد سپس علائم به آرامی فروکش می کنند. با این حال، مدت زمان تهاجم نقرس با یک درمان سریع و هدفمند قابل کاهش است.


بیشتر بخوانید: نوشیدنی منفجر کننده نقرس


درمان نقرس

درمان بیماری نقرس به منظور کاهش میزان اسید اوریک در خون و رسیدن به سطح سالم طراحی شده است. پزشکان حد اکثر وجود ۵٫۵ تا ۶٫۴ میلی گرم اسید اوریک در ۱۰۰ میلی لیتر خون را توصیه می کنند. نقرس معمولاً روی مفاصل کوچکتر و انگشتان پا تأثیر می گذارد. آرتروز اغلب بر روی باسن، زانوها یا مفاصل بین مهره ها تأثیر می گذارد. با بیماری نقرس، درد رخ می دهد اما مجدد برای مدت طولانی از بین می رود. از طرف دیگر، در استئوآرتریت، درد قابل پیش بینی است، یعنی روزانه در زمان های معینی یا با حرکات خاص رخ می دهد.

از محرکهای معمولی خودداری کنید

مانند وعده های غذایی گوشتی ، کنسروها، میگو. علاوه بر این مصرف مقادیر زیاد الکل به طور معمول می تواند باعث تهاجمات نقرسی شود. در اغلب موارد، اثرات محرک های بیماری نقرس سبب تشدید حملات نقرسی می شود. مصرف آب زیاد سبب خروج اسید اوریک می شود. کسانی که می توانند سبک زندگی خود را تطبیق دهند و سطح اسید اوریک خود را زیر ۷ میلی گرم در دسی لیتر نگه دارند، به نقرس مبتلا نمی شوند.

بیماری نقرس

هرکسی که نتواند این کار را انجام دهد یا از نظر ژنتیکی امکان ابتلای بالایی داشته باشد، باید دارو مصرف کنند. به طور کلی، همه باید مراقب سطح اسید اوریک خود باشند. اسید اوریک بیش از حد معمول، قبل از بروز علائم بیماری نقرس به اعضای بدن آسیب می رساند.

کاری که خودتان می توانید برای سلامتی تان انجام دهید

با تغییر سبک زندگی فرد، به ویژه از طریق یک رژیم غذایی سازگار، می توان کارهای زیادی برای کسب سلامتی انجام داد. اگر این کار برای درمان بیماری نقرس کافی نباشد، همراهی داروها با تغییر سبک زندگی می تواند سطح اسید اوریک را کاهش دهد.

رژیم غذایی مناسب برای نقرس

مبتلایان بیماری نقرس می توانند خود کارهای را برای کاهش سطح اسید اوریک انجام دهند.

تغییر رژیم نقش تعیین کننده ای در این زمینه دارد:

مصرف محدود غذاهای غنی از پورین

پورین ها در ماده ژنتیکی کلیه سلول های زنده موجود هستند. در طی تخریب آنها ، اسید اوریک تشکیل می شود. غذاهای سرشار از پورین عبارتند از گوشت (مخصوصاً گوشت های متنوع)، کالباس، غذاهای دریایی و انواع خاصی از ماهی که فرد را مستعد ابتلا به نقرس می کند.

محدودیت مصرف الکل

مصرف زیاد الکل سبب بیماری نقرس می شود. مواد حاصل از تجزیه الکل از طریق کلیه ها دفع می شوند و با اسید اوریک رقابت می کنند. بنابراین الکل تجزیه اسید اوریک را کند می کند و باعث بالا رفتن سطح آن می شود. حتی اگر فقط یک بار الکل مصرف کنید، همان می تواند تهاجم نقرسی را برانگیزاند. آبجو نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است که علاوه بر الکل، حاوی مقادیر زیادی پورین نیز هست.

محدودیت مصرف قند میوه

فروکتوز فقط در میوه ها یافت نمی شود بلکه برای شیرین کردن آب میوه ها، ماست یا سایر غذاها نیز استفاده می شود. تجزیه فروکتوز در بدن باعث افزایش تشکیل پورین می شود و در عین حال مشابه الکل، دفع اسید اوریک از طریق کلیه ها را مهار می کند.

محدودیت مصرف چربی

چربی بیش از حد نیز از دفع اسید اوریک جلوگیری می کند. بنابراین بیماران مبتلا به بیماری نقرس باید تا حد امکان غذای پرچرب مصرف نکنند. نباید کالری دریافتی فرد بیش از ۳۰ درصد تحت تأثیر چربی باشد. این میزان به سرعت به دست می آید زیرا چربی حاوی بیشترین چگالی انرژی در تمام مواد مغذی می باشد. به چربی های غذایی پنهان در کالباس یا سایر محصولات، توجه ویژه ای داشته باشید.

چه کارهای دیگری را خودتان می توانید انجام دهید

کاهش اضافه وزن

اگر شاخص توده بدنی شما بالای ۲۵ است، باید وزن بدن خود را کم کنید. اگر وزن کمتری دارید، سطح اسید اوریک به طور خودکار کاهش می یابد. اما مراقب باشید: کاهش وزن باید کند و کنترل شده باشد. ناشتایی شدید می تواند تهاجمات حاد بیماری نقرس را تحریک کند.

بیماری نقرس

مقادیر زیادی مایعات بنوشید

متخصصان تغذیه توصیه می کنند روزانه حداقل دو لیتر، ترجیحا آب معدنی یا چای بدون شیرین بنوشند. مایعات موجود در بدن به پایین نگه داشتن غلظت اسید اوریک کمک می کند و از عملکرد فیلتر کلیه ها پشتیبانی می کند که علاوه بر اینکه به خروج اسید اوریک کمک میکند، سطح اسید اوریک را نیز پایین می آورد.

جنب و جوش داشته باشید اما افراط نکنید

جنب و جوش تأثیر مثبتی بر مفاصل دچار نقرس دارد. عملکرد بهبود یافته و علائم التهاب سریعتر فروکش می کند. با این حال نباید خود را از نظر جسمی بیش از حد توان خود نشان دهید چون که با افزایش تولید اسید لاکتیک، دفع اسید اوریک از طریق کلیه کند می کند. در این صورت نقرس حتی با دارو قابل درمان نیست. به محض قطع داروها، تأثیر آنها بر روی سطح اسید اوریک از بین می رود و دوباره افزایش می یابد.

استفاده از داروهای کاهنده اسید اوریک در موارد زیر توصیه می شود:

  • اسید اوریک بالای نه میلی گرم در یک میلی لیتر سرم خونی
  • سابقه خانوادگی از نقرس و بالا رفتن میزان اسید اوریک
  • نقرس مفصل
  • وجود سنگ کلیه
  • نقرس مزمن

داروهایی برای بیماری نقرس

اسید اوریک را می توان از دو طریق کاهش داد: از بین بردن بیشتر آن یا کاهش تولید. در آغاز درمان بیماری نقرس معمولا هر دو کلاس داروهای کاهش دهنده اسید اوریک تجویز می شوند. برای درمان طولانی مدت بیماری نقرس، از ترکیبات فعالی استفاده می شود که تولید را بلوک می کند.

 Urikosurika – یا افزایش دفع اسید اوریک

ادرار باعث افزایش دفع اسید اوریک می شود. به عنوان مثال بنزرومارون متعلق به این گروه است. درمان بیماری نقرس با Urikosurika در دوزهای کوچک شروع می شود، زیرا دوزهای بیشتر می تواند تهاجم نقرسی را برانگیزاند. مصرف مایعات بیش از دو لیتر در روز برای بیماران توصیه می شود.

اوریکوستاتیک – کاهش تشکیل اسید اوریک

اریکوستاتیک ها حاوی ماده فعال آلوپورینول هستند که آنزیمی مورد نیاز برای آخرین مرحله تشکیل اسید اوریک را مهار می کند. در نتیجه، پیش سازهای اسید اوریک به طور فزاینده ای در خون یافت می شوند. با این حال، اینها در آب محلول تر هستند و بنابراین به راحتی با خود اسید اوریک دفع می شوند. درمان با اریکوستیک می تواند رسوباتی که قبلاً از کریستالهای اسید اوریک تشکیل شده را حل کند و کاهش دهد.

در صورت تهاجم بیماری نقرس چه باید کرد؟

داروها برای درمان بیماری نقرس طولانی مدت مناسب هستند ولی برای حملات حاد بیماری نقرس مناسب نیستند. هدف اصلی تسکین هر چه سریع تر شکایاتی مانند درد است. مسکن های ضد التهاب به طور ویژه در درمان بیماری نقرس موثر هستند.

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) اولین داروی مورد نظر در درمان حاد بیماری نقرس هستند. آنها حاوی کورتیزون نیستند. برای بیماران نقرس عمدتاً ایندومتاسین و دیکلوفناک تجویز می شود. به عنوان یک قاعده، علائم در طی چند ساعت بهبود می یابند.

کورتیزون درمانی

اگر NSAID ها کافی نباشند، از گلوکوکورتیکوئیدهای حاوی کورتیزول مثل پردنیزولون استفاده می شود. اگر مفاصل بزرگتر مانند زانو در معرض نقرس قرار بگیرند، پزشک می تواند کورتیزون را مستقیماً درون آنها تزریق کند. برای مفاصل کوچکتر، کورتیزون به شکل قرص تجویز می شود. کورتیزون نباید بیش از چند روز مصرف شود. اگر عملکرد کلیه مختل شود، بلافاصله درمان با کورتیزون آغاز می شود.درمان بیماری نقرس با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی امکان پذیر نیست.

بیماری نقرس

کلشی سین

در گذشته، بیماری نقرس اغلب با کلشی سین درمان می شد. امروزه به دلیل عوارض جانبی آن مانند اسهال، تهوع و استفراغ به ندرت تجویز می شود. این دارو نباید در دوران بارداری مصرف شود. مردانی که می خواهند در آینده نزدیک دارای فرزند شوند نیز باید از این امر جلوگیری کنند.

خود درمانی با مسکن ها!

خود درمانی با داروهای ضد درد ریسک بالایی دارد. به عنوان مثال، اسید استیل سالیسیلیک می تواند سطح اسید اوریک را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. حتی در بیمار مبتلا به بیماری نقرس بدون علامت می تواند باعث تشنج حاد شود. درمان بیماری نقرس هرگز نباید توسط خود بیمار انجام شود بلکه همیشه با مشورت با پزشک انجام می شود.

درمان برای از بین بردن علائم بیماری نقرس

به منظور جلوگیری از بیماریهای ثانویه، درمان مداوم برای بیماری نقرس بسیار مهم است. انجمن روماتولوژی، روش کاهش اسید اوریک را حداقل برای پنج سال توصیه می کند.

جراحی های لازم برای نقرس

اگر در حال حاضر مفاصل فردی به شدت آسیب دیده باشد، امکان جایگزینی آنها با مفاصل مصنوعی وجود دارد. پس از عمل، ماندن چند روز در بیمارستان ضروری است. پس از جراحی حرکت درمانی و کاردرمانی انجام می شود، به طوری که بیماران یاد می گیرند تا با مفصل جدید تطبیق یابند. در مراحل اولیه مفصل جدید می تواند باعث ایجاد درد شدید شود. با این حال به عنوان یک قاعده، این روش از ادامه زندگی کم دردتر از زندگی با با مفصل شکسته است. برجستگی های نقرس نیز با جراحی قابل برداشت هستند.

ضخیم شدن گره های کوچک پوست عمدتا در بالای مفاصل و روی غضروف گوش شکل می گیرد. اگرچه آنها بی ضرر هستند، اما بیماران اغلب آنها را به عنوان یک مشکل زیبایی تشخیص می دهند. فقط یک بی حسی موضعی برای برداشتن جراحی ضروری است. در برخی موارد ممکن است زخم های کوچکی در مناطقی که برجستگی های نقرس برداشته شده، تشکیل شود. با این حال آنها می توانند به طور کامل از بین بروند.

درمان فیزیکی بیماری نقرس

روش درمانی فیزیکی بیماری نقرس با هدف کاهش شکایات موجود و کاهش درد انجام می شود. همچنین در نقرس های طولانی مدتی که هدف جلوگیری از مضرات و صدمات هست نیز استفاده می شود.

  • سرما درمانی و گرما درمانی می تواند باعث کاهش درد نقرس در مفاصل شود.
  • روش های شل کننده عضلات باعث کاهش درد می شود.
  • فیزیوتراپی باعث تقویت عضلات و در نتیجه تسکین مفاصل می شود.
  • از طریق فیزیوتراپی و کاردرمانی می توان از محدودیت حرکات و نقص مفاصل جلوگیری یا اصلاح کرد.

هومیوپاتی

هنوز اثربخشی داروهای هومیوپاتی اثبات نشده است. با این حال، اگر به آنها اطمینان دارید، می توان از آنها برای همراهی با درمان استفاده کرد. با این حال، نباید از تغییر شیوه زندگی یا در صورت لزوم داروهای معمولی خودداری کرد.

بیماری نقرس

داروهای هومیوپاتی بیماری نقرس عبارتند از:

بریونیا

به ویژه برای درد حاد و برای آرامش عمومی حالت روانی توصیه می شود.

Colchicum

رای تهوع و ناراحتی عمومی استفاده می شود.

Ledum

هنگامی که سرما درد را بهبود می بخشد استفاده می شود.

لیکوپودیوم

برای درد حاد و وضعیت بی قراری عمومی استفاده می شود.

بلادونا

گفته می شود که در برابر درد شدید و تب موثر است.

درمان خانگی بیماری نقرس

داروهای خانگی زیر می تواند یک مکمل مفید در صورت حمله بیماری نقرس باشد:

شل کردن مفاصل

مفصل آسیب دیده را تا زمانی که سبب درد نشود، بی حرکت کنید و سپس فشار اضافی وارد نکنید. حتی ممکن است لازم باشد که در رختخواب استراحت کنید.

خنک کردن مفاصل

علاوه بر این، درد در مفاصل آسیب دیده با کمپرس های خنک کننده برطرف می شود. تمام آنچه شما نیاز دارید یک حوله خیس شده در آب سرد است. از طرف دیگر می توانید مفاصل دچار درد را با بندهای کوارک خنک کنید. کوارک سرما را طولانی تر از یک پارچه مرطوب نگه می دارد. از طرف دیگر آیس پک ها نیز خیلی سرد هستند و به سرعت می توانند باعث آسیب به پوست شوند. خنک کنندگی نباید بیش از ده دقیقه به طور همزمان انجام شود بلکه چندین بار در روز انجام شود.

گرم کردن مفاصل

گرما هم می تواند درد را تسکین دهد، به عنوان مثال با استحمام در آب گرم، گرما باعث آرامش عضلات و مفاصل شده و درد را کاهش می دهد. گل های یونجه یا شکوفه های بابونه به عنوان مواد افزودنی حمام به عنوان داروی خانگی برای حملات بیماری نقرس توصیه می شوند.

نوشیدن چای

نوشیدن چای با با شستشوی اسید اوریک از بدن سبب بهبودی نقرس می شود. غالباً چای های خاصی مانند چای ساخته شده از کتان، برگ توس یا میخک سیر توصیه می شود. با این حال، اساس تأثیر چای این است که ادرار آور است.

بیماری نقرس


بیشتر بخوانید: ۵ ماده غذایی ضد التهاب برای مفاصل


علائم نقرس

شایع ترین علائم بیماری نقرس درد شدید مفاصل است که در ابتدای حملات رخ می دهند. اگر نقرس درمان نشود، علائم به تدریج بدتر می شود و نقرس مزمن ایجاد می شود. اولین علائم در طی سالها یا حتی دهه ها ظاهر می شود. نحوه بروز آنها بستگی به مرحله بیماری دارد.

علائم نقرس در مرحله اول

هایپراوریسمی

در مرحله اول فقط سطح اسید اوریک بالا می رود. در یک فرد سالم میزان اسید اوریک سه تا شش میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر سرم خون است. از میزان ۶٫۵ میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر سرم خون، پزشکان به هایپراوریسمی شک می کنند. سطح اسید اوریک بالا می تواند برای چندین سال بدون ایجاد علائم وجود داشته باشد. اولین علائم نقرس شامل تشکیل سنگ کلیه یا حمله حاد نقرس (مرحله II) است. هرچه سطح اسید اوریک بیشتر شود، خطر حمله نقرس بیشتر می شود.

علائم بیماری نقرس در مرحله دوم

نقرس حاد

اگر سطح اسید اوریک از مقدار مشخصی فراتر رود، حمله حاد بیماری نقرس رخ می دهد. علائم شامل دردهای شدید مفاصل است. به طور معمول مفصل اول انگشت بزرگ و همچنین سایر مفاصل پا و پاها تحت تأثیر قرار می گیرد. دست و بازو کمتر متضرر می شوند. بدون درمان تهاجم نقرس از چند ساعت تا چند روز ادامه دارد. پس از آن علائم به آرامی فروکش می کنند.

کریستال های اسید اوریک در مفاصل رسوب کرده و باعث ایجاد علائمی می شوند که مفصل اول انگشت بزرگ به نقرس حساس است. اما مفاصل زانو و مفاصل شانه و انگشت نیز تحت تأثیر قرار می گیرند. در موارد شدیدتر علائم التهابی بیشتدی رخ می دهد. مفاصل آسیب دیده سپس قرمزتر، متورم و گرم تر از حد معمول می شوند و معمولاً بسیار حساس به لمس هستند. ممکن است پوست بالای مفصل دچار خارش گردد. پزشکان این نوع آرتریت را uric می نامند.

سایر علائم احتمالی مرحله دوم:

  • تب
  • سردرد
  • تاکی کاردی
  • تهوع و استفراغ
  • احساس ضعف و عملکرد محدود

اولین تهاجم بیماری نقرس معمولاً در شب رخ می دهد. در صورت عدم درمان، تشنج می تواند چند روز و تا دو هفته ادامه یابد. سپس علائم نقرس به آرامی دوباره فروکش می کند. در صورت درمان به موقع، مدت زمان حمله نقرس می تواند کوتاه شود. با حملات مکرر نقرس، تحرک مفاصل مبتلا به طور فزاینده ای ضعیف می شود و پیاده روی برای بیماران دشوارتر می گردد.

علائم نقرس در مرحله سوم

مرحله بحرانی

پزشکان مرحله بینابینی را دوره بین دو حمله نقرس می نامند. در صورت عدم درمان، علائم بیماری نقرس به طور مکرر در فواصل نامنظم رخ می دهد. در طی مرحله بینابینی، بیماران در ابتدا عاری از علائم هستند اما میزان اسید اوریک آنها افزایش می یابد.

علائم نقرس در مرحله چهارم

نقرس مزمن

اگر بیماری نقرس پیشرفت کند، علائمی مانند درد و محدودیت حرکتی نیز بین حملات رخ می دهد و بیماری نقرس مزمن می شود.

نقرس مفصلی

در یک دوره مزمن کریستال های اسید اوریک بیش از همیشه در مفاصل قرار می گیرند. سپس به طور دائمی قرمز و متورم شده و در حالت استراحت نیز دچار آسیب می شوند. سرانجام، تغییرات مفصلی اتفاق می افتد که مفصل را تغییر شکل می دهد و تحرک آن را محدود می کند. چنین تغییراتی دیگر با استفاده از دارو قابل برگشت نیست.

بیماری نقرس

نقرس بافت نرم

کریستال های اسید اوریک در سایر بافتهای بدن نیز رسوب می کند. زیر پوست و غضروف گوش از جمله این نقاط است . نقرس بافت نرم به طور ویژه در انگشتان و پاها دیده می شود. اندام های داخلی به ویژه کلیه ها نیز مبتلا هستند.

نقرس کلیه

بلورهای اسید اوریک در کلیه ها نیز تجمع می یابند. در ابتدا آنها سنگریزه و یا به اصطلاح شن های کلیوی تشکیل می شود که در صورت اتصال، سنگ های کلیوی بزرگتر تشکیل می شوند که به شدت می توانند عملکرد کلیه را مختل کنند. در صورت انسداد سیستم تخلیه کلیه ، ادرار به کلیه بازمی گردد. سپس اندام می تواند ملتهب شود و سرانجام دچار نارسایی گردد. در ۴۰ درصد موارد نقرس، کلیه حتی قبل از وقوع حمله اول نیز مبتلا می شود.

معاینات و تشخیص

در صورت شک به نقرس پزشک خانواده یا متخصص داخلی، سوابق پزشکی بیمار را خواهد پرسید و از شکایت اصلی بیمار سوال خواهد کرد.

وی سپس سؤالات مختلفی خواهد پرسید، به عنوان مثال:

  • آیا در گذشته شکایات مشابهی داشته اید؟
  • آیا اقوامی با شکایات مشابه دارید؟
  • رژیم شما چیست؟
  • الکل می نوشید؟
  • آیا شکایات به طور دائم یا موقت رخ می دهند؟

معاینه جسمی

معاینه فیزیکی و جسمی آغاز می شود و پزشک مفاصل، شکم و اندامهای تحتانی را لمس می کند تا بتواند حساسیت های فشار یا درد را تشخیص دهد. تحت شرایط خاص، او ممکن است بافت های گرهی را در بالای مفاصل بیابد. پزشک با تست حرکتی می تواند محدودیت حرکتی مفاصل را تعیین کند. نقرس در پا باید از سایر صدمات مانند صدمات ورزشی یا پیچش آن تفکیک شود.

بیماری نقرس و سطح اسید اوریک

آزمایش خون می تواند سطح اسید اوریک بالا را تشخیص دهد. در یک فرد سالم میزان اسید اوریک بین سه تا شش میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر سرم خون است. مقادیر بالاتر از ۶٫۵ میلی گرم در ۱۰۰ میلی لیتر سرم خون به عنوان هیپراوریسمی گفته می شود. پس از تهاجم حاد نقرس، غلظت اسید اوریک به حد نرمال برمی گردد. بنابراین، نقرس را نمی توان با اطمینان حذف کرد، حتی اگر مقادیر طبیعی باشند.

نشانگرهای التهابی در خون

برخی از نشانگرهای التهابی در خون شواهد بیشتری درباره نقرس ارائه می دهد که عبارتند از:

  • افزایش مقدار پروتئین واکنشی C (مقدار CRP)
  • افزایش تعداد گلبول های سفید خون (لکوسیت ها)
  • افزایش میزان رسوب سلولهای خونی (BSG)

به منظور تأیید تشخیص نقرس، نمونه ای از مایع سینوویال نیز بررسی می شود. اگر کریستال های اسید اوریک در آن قابل تشخیص باشند، به احتمال زیاد نقرس است.

معاینه اشعه ایکس و سونوگرافی

براساس پرتوهای ایکس، پزشک می تواند تشخیص دهد که نقرس چه عارضه ای به مفاصل وارد کرده است. علاوه بر این گاهی اوقات سونوگرافی نیز انجام می شود. معاینه اشعه ایکس با مواد حاجب می تواند مشخص کند که آیا این بیماری به کلیه ها آسیب رسانده اند یا خیر.

بیماری نقرس

بیماری نقرس و تست عملکرد کلیه

از آزمایش عملکرد کلیه می توان تا حدی برای تعیین اختلال در عملکرد کلیه استفاده کرد.


بیشتر بخوانید: شکستن قلنج ، باعث نابودی مفصل ها می گردد


دوره بیماری و پیش آگهی

بیشتر موارد نقرس برای اولین بار در سنین ۴۰ تا ۶۰ سالگی رخ می دهد. حدود دو درصد از افراد بالغ در کشورهای صنعتی از نقرس رنج می برند. مردان بسیار بیشتر از زنان مبتلا می شوند. افزایش سطح اسید اوریک معمولاً مادرزادی است و بنابراین قابل درمان نیست. با این حال اغلب می توان سطح اسید اوریک را به طور دائم از طریق درمان مداوم کاهش داد. این کار خطر حمله حاد نقرس را از بین نمی برد اما آن را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

پیش آگهی در حملات حاد نقرس

اگر سطح اسید اوریک از مقدار مشخصی فراتر رود، تهاجم حاد نقرس رخ می دهد که چند ساعت تا چند روز بدون درمان ادامه می یابد. پس از آن علائم به آرامی فروکش می کنند. پس از تهاجم نقرس، ممکن است مدتی (حتی ماهها تا سالها) طول بکشد تا اینکه حمله بعدی نقرس رخ دهد. مدت زمان تهاجم نقرس و دوره های بین آنها از نظر فردی متفاوت است.

پیش بینی بلند مدت بیماری نقرس

روند بیماری و پیش آگهی وابسته به میزان مستعد بودن فرد جهت ابتلا به اسید اوریک زیاد می باشد و بیمار به طور مداوم داروهای کاهش دهنده اسید اوریک خود را مصرف می کند یا سبک زندگی اسید اوریک او را کاهش می دهد. مهمتر از همه داشتن رژیم کم پورین، فروکتوز و الکل است.

درمان بدون وقفه

فاصله زمانی بین دو تهاجم نقرسی می تواند طولانی باشد که در طی آن بیماران علامتی ندارند. حتی در این “مراحل بینابینی” ادامه درمان نیز مهم است. به طور فزاینده، علائمی مانند درد و تحرک محدود نیز در دوره های بین دو حمله نقرس مشاهده می شود.

بیماری نقرس

تغییرات مشترک دائمی

هنگامی که آسیب به مفاصل رخ داده است، دچار پوسیدگی نمی شود. آنها می توانند باعث درد دائمی یا از دست دادن حرکت شوند. در موارد شدید، مفاصل نیز می تواند تغییر شکل یابد. آسیب مفاصل ایجاد شده در اثر نقرس به آرتریت اوریکا معروف است.

آسیب کلیه و سنگ کلیه

نقرسی که به مدت طولانی درمان نشود، می تواند باعث بیماریهای ثانویه مختلفی بخصوص در کلیه ها شود. یک عارضه تکراری نقرس، سنگ کلیه است که با بستن کلیه سبب تجمع ادرار می شود که معمولاً نتیجه آن واکنش التهابی می باشد. در نتیجه تجمع تدریجی اسیدهای اوریک سبب نارسایی کلیه ها می شود. برای جلوگیری از بروز چنین آسیب هایی، نقرس درمانی باید در اسرع وقت و به طور مداوم در طولانی مدت انجام شود.

بیماری نقرس مزمن

نقرس مزمن امروزه به ندرت گسترش می یابد. بیماران از درد دائمی رنج می برند. برخلاف تهاجم حاد نقرسی، درد در این افراد فروکش نمی کند. نقرس مزمن در درجه اول زمانی بروز می کند که هایپراوریسمی به طور طولانی ادامه یابد و درمان نشود. به عنوان یک قاعده، نقرس مزمن اغلب افراد پیر را نسبت به جوانان مبتلا می کند.

 


Source link

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

خواندن ذهن نامزد، همسر و هر کسی که دوستش دارید

از کجا بفهمیم نامزدمان عاشق ما است؟ نشانه های خیانت احتمالی همسرتان به شما چیست؟ …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *