خانه / دسته‌بندی نشده / آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی عروق محیطی چگونه انجام می شود؟

آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی عروق محیطی چگونه انجام می شود؟

در مورد آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی عروق محیطی چه می دانید؟ آیا عوارضی بای بدن بیمار به دنبال خواهند داشت؟ در چه مواردی از آنژیوپلاستی عروق محیطی انجام می شود؟ آنژیوگرام آزمایشی است که از اشعه X و رنگ، در یافتن نواحی باریک یا مسدود شده در یک یا بیشتر شریان هایی که خون پاهای شما را تأمین می کنند، به پزشک کمک می کند. این آزمایش همچنین برنامه محیطی شریانی نامیده می شود. در این مقاله از بخش قلب و عروق و پزشکی دکتر سلام به بررسی آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی عروق محیطی می پردازیم.

چرا افراد نیاز به آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی عروق محیطی دارند؟

پزشکان از آنژیوگرام محیطی هنگامی استفاده می کنند که فکر می کنند خون در شریان های منتهی به پاهای شما یا در موارد نادر به بازوهای شما به خوبی جریان نمی یابد. آنژیوگرام به شما و پزشک کمک می کند تا تصمیم بگیرند که آیا یک عمل جراحی برای باز کردن شریان های مسدود شده لازم است یا خیر.

آنوریسم آئورت


بیشتر بدانید: سفیدی مو و گرفتگی قلب، از علت تا درمان


آنژیوپلاستی عروق محیطی یکی از این روشها است. از یک سوند بالون برای باز کردن شریان مسدود شده از داخل استفاده می کند. استنت، یک لوله سیمی کوچک، به طور کلی پس از آنژیوپلاستی در شریان قرار می گیرد تا به باز نگه داشتن آن کمک کند. جراحی بای پس روش دیگری است. مجدداً خون را به اطراف سرخرگ های مسدود شده هدایت می کند.

آنژیوپلاستی عروقی محیطی و استنتینگ

آنژیوپلاستی عروق محیطی یک روش با حداقل تهاجم است. این روش ها در آزمایشگاه سوند قلبی عروقی، تحت بی حسی موضعی انجام می شود. IV (خط داخل وریدی) در بازو یا دست، دارو را وارد می کند تا این روند هر چه سریعتر انجام شود. کاتتر در رگ خونی در قسمت فوقانی ران (کشاله ران) وارد می شود. با استفاده از تجهیزات تصویری و فیلم با فلوروسکوپی (پرتونگاری) با وضوح بالا، کاتتر به شریان محیطی که تحت درمان قرار دارد هدایت می شود.

پس از نصب سوند، بالون متورم شده و شریان باریک محیطی کشیده می شود. پلاک یا انسداد چربی بر روی دیواره های شریان محیطی فشرده می شود و قطر شریان محیطی را بزرگ می کند. پس از بزرگ شدن ناحیه مسدود شده شریان محیطی، بالون منحرف شده و برداشته می شود. خون که از طریق شریان محیطی جریان می یابد، افزایش می یابد و خون لازم برای قلب را تأمین می کند.

چرا آنژیوپلاستی و استنتینگ عروقی محیطی انجام می شود

آنژیوپلاستی و استنت گذاری به بازگرداندن جریان مناسب خون که در اثر بیماری عروق محیطی و همچنین به تسکین علائم مرتبط با PVD کمک می کند، کمک می کند. آنژیوپلاستی و استنتینگ بیماری عروق محیطی می تواند با تغییر شیوه زندگی برای درمان علت اصلی PVD ترکیب شود.

  • بیماری عروق محیطی به دلیل شرایط مختلف می تواند ایجاد شود، از جمله:
  • تصلب شرایین (سخت شدن دیواره های شریانی)
  • سیگار کشیدن
  • شرایط خاصی مانند دیابت

علائم تجربه شده با بیماری عروق محیطی به طور کلی در ناحیه انسداد رخ می دهد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد
  • خستگی
  • گرفتگی

تعریف و حقایقی در مورد بیماری عروق محیطی (PVD)

اصطلاح بیماری عروق محیطی معمولاً برای اشاره به بیماری عروق محیطی یا بیماری شریانی محیطی (PAD) به معنای تنگی یا انسداد توسط پلاک های آترواسکلروتیک شریان های خارج از قلب و مغز است. بیماری عروق محیطی نوعی از نارسایی شریانی است  به این معنی که گردش خون از طریق شریان ها (رگ های خونی که خون را از قلب دور می کنند) کاهش می یابد.

عوامل خطر بیماری شریانی محیطی شامل کلسترول خون بالا، دیابت، استعمال دخانیات، فشار خون بالا، عدم تحرک و اضافه وزن / چاقی است. اعتقاد بر این است که درصد کمی از افراد بالای ۵۰ سال از بیماری عروق محیطی رنج می برند.

علائم بیماری عروق محیطی به محل و میزان شریان های مسدود شده بستگی دارد. شایع ترین علامت بیماری عروق محیطی لنگیدن به طور متناوب است که با درد (معمولاً در عضله لگن) بروز می کند که هنگام راه رفتن رخ می دهد و در حالت استراحت از بین می رود.

پزشکان ممکن است از تکنیک های تصویربرداری رادیولوژیک از جمله سونوگرافی داپلر و کمک آنژیوگرافی در تشخیص بیماری عروق محیطی استفاده کنند. بیماری شریانی محیطی می تواند با تغییرات در شیوه زندگی، داروها، آنژیوپلاستی و درمان های مرتبط با آن یا جراحی درمان شود. ترکیبی از روشهای درمانی ممکن است استفاده شود.

عوارض بیماری عروق محیطی شامل زخمهایی است که در اندامها بهبود نمی یابند، زخم ها، گانگرن یا عفونت ها است. در موارد نادر، قطع عضو ممکن است لازم باشد. ابتلا به بیماری عروق محیطی معمولاً نشانگر پتانسیل ابتلا به بیماری شریانی درگیر شریانهای کرونر در مغز است.

نام های دیگری که برای اشاره به بیماری عروق محیطی استفاده شده است عبارتند از:

  • بیماری عروق محیطی آترواسکلروتیک
  • سخت شدن شریان ها
  • بیماری عروق محیطی
  • بیماری عروقی

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

بیماری عروق محیطی (PVD) چیست؟

بیماری عروق محیطی (PVD) به بیماری عروق خونی (عروق و رگها) که در خارج از قلب و مغز قرار دارند، اشاره دارد. در حالی که دلایل بسیاری از بیماری عروق محیطی وجود دارد، پزشکان معمولاً از اصطلاح بیماری عروق محیطی برای ارجاع به بیماری عروق محیطی (بیماری شریانی محیطی، PAD) استفاده می کنند، شرایطی که وقتی شریان هایی که خون غنی از اکسیژن را به اندام های داخلی تأمین می کنند، استفاده می شود، بازوها، و پاها در نتیجه آترواسکلروز به طور کامل یا جزئی مسدود می شوند.

علائم و نشانه های بیماری عروق محیطی (PVD) چیست؟

تقریبا نیمی از مبتلایان به بیماری عروق محیطی هیچ علامتی را تجربه نمی کنند. برای بیماران مبتلا به علائم، شایع ترین علائم، گرفتگی متناوب و درد در هنگام استراحت است.

گرفتگی متناوب و درد بازو یا پا است که با ورزش اتفاق می افتد و با استراحت از بین می رود. شدت و محل درد ناشی از گرفتگی متناوب بسته به محل و میزان انسداد شریان درگیر متفاوت است. شایع ترین محل گرفتگی متناوب، عضله پا است که منجر به درد عضله یا پا در هنگام راه رفتن می شود.

درد در عضله فقط هنگام ورزش مانند پیاده روی رخ می دهد و با پیاده روی مداوم درد به طور پیوسته افزایش می یابد تا اینکه بیمار به دلیل درد غیرقابل تحمل مجبور به متوقف شدن شود. سپس درد هنگام استراحت به سرعت فروکش می کند. گرفتگی متناوب می تواند بر یک یا هر دو پا تأثیر بگذارد.

درد در هنگام استراحت در پاها هنگامی اتفاق می افتد که انسداد شریان به حدی بحرانی باشد که خون و اکسیژن کافی به پاها حتی در حالت استراحت وارد نشود و شکل جدی تری از شرایط را نشان دهد. این درد به طور معمول روی پاها تأثیر می گذارد، معمولاً شدید است و هنگام شب هنگام بیمار دراز کشیده می شود، بیشتر می شود.

سایر علائم و نشانه های بیماری عروق محیطی عبارتند از:

  • ضعف و آتروفی (کاهش اندازه و قدرت) عضله پا
  • احساس سرما در پاها
  • تغییر رنگ پاها. هنگام بلند شدن پا، کمرنگ می شوند و در حالت استفاده به رنگ قرمز می شوند
  • ریزش مو در بالای پا و ضخیم شدن ناخنهای پا
  • عدم بهبود زخم در پاها
  • زخم های دردناک در مناطقی از پاها که خون رسانی از بین رفته است. به طور معمول در انگشتان پا

جراحی یا آنژیوپلاستی برای باز شدن گرفتگی شریان چگونه است؟

در حال حاضر، عمل جراحی بهترین گزینه برای اکثر مبتلایان به شریان کاروتید باریک است. بالن های بازکننده شریان ها و قفس های کوچک و مشبک که به عنوان استنت شناخته می شوند، جایگزینی ایمن و مؤثر برای جراحی بای پس برای درمان شریان های گرفتگی کلسترول برای تغذیه قلب هستند.

چند اینچ بالاتر، در شریان هایی که مغز را تأمین می کنند، هنوز مشخص نیست که آیا جراحی رقیب استنت است یا خیر. اینگونه نیست که آنژیوپلاستی شریان های کاروتید تنگ را باز نمی کند. این کار را می کند دکتر مارک شررهرورن، رئیس جراحی اندوواسکولار مرکز پزشکی پزشکی بت اسرائیل، وابسته به هاروارد، می گوید: “آنچه شواهد نشان می دهد این است که آنژیوپلاستی کاروتید معادل جراحی در گروه های مختلف از افراد است.”

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

آنژیوپلاستی کاروتید و استنتینگ

آنژیوپلاستی کاروتید (kuh-ROT-id AN-jee-o-plas-tee) و استنت گذاری روش هایی هستند که شریان های گرفتگی را باز می گردانند تا جریان خون به مغز بازگردد. آنها اغلب برای معالجه یا جلوگیری از سکته مغزی انجام می شوند.

شریان های کاروتید در هر طرف گردن شما قرار دارد. اینها شریانهای اصلی تأمین کننده خون به مغز شما هستند. آنها می توانند با رسوبات چربی (پلاک) که باعث کندی یا انسداد جریان خون به مغز می شوند – شرایطی که به بیماری شریان کاروتید معروف است – مسدود شوند که می تواند منجر به سکته مغزی شود.

این روش شامل وارد کردن و باد کردن موقت یک بادکنک کوچک در شریان گرفتگی برای بزرگتر کردن ناحیه می باشد تا خون بتواند آزادانه به مغز شما جاری شود.


بیشتر بدانید: آنژیوپلاستی؛ کاربرد، عوارض و نحوه انجام آنژیوپلاستی


آنژیوپلاستی کاروتید اغلب با روش دیگری به نام استنت گذاری ترکیب می شود. استنتینگ شامل قرار دادن یک کویل فلزی کوچک (استنت) در شریان گرفتگی است. استنت به باز شدن شریان کمک می کند و احتمال باریک شدن مجدد آن کاهش می یابد. آنژیوپلاستی کاروتید و استنت زدن ممکن است در مواقعی که امکان جراحی سنتی کاروتید (آنداردرکتومی کاروتید) امکان پذیر نباشد یا بسیار خطرناک باشد، مورد استفاده قرار گیرد.

آنژیوپلاستی کاروتید و استنت ممکن است درمان سکته مغزی یا گزینه های جلوگیری از سکته مغزی باشد:

  • شما یک شریان کاروتید با انسداد ۷۰ درصد یا بیشتر دارید، به ویژه اگر علائم سکته مغزی یا سکته مغزی داشته باشید، و از نظر سلامتی به اندازه کافی مناسب نیستید که تحت عمل جراحی قرار بگیرید – به عنوان مثال اگر بیماری قلبی یا ریه شدید یا بیماری یا تابش تومورهای گردن دارید
  • شما قبلاً آندرترکتومی کاروتید داشته اید و بعد از عمل باریک شدن جدید را تجربه می کنید (تنگی مجدد)
  • محل دسترسی باریک شدن (تنگی) به انداردرکتومی دشوار است

در بعضی موارد، اندرترکتومی کاروتید ممکن است انتخاب بهتری از آنژیوپلاستی و استنت برای از بین بردن رسوبات چربی (پلاک) گرفتگی شریان باشد. شما با پزشک خود صحبت خواهید کرد که کدام روش برای شما بی خطر است.

خطرات آنژیوپلاستی کاروتید و استنت

با هر روش پزشکی، عوارض ممکن است رخ دهد. در اینجا برخی از عوارض احتمالی آنژیوپلاستی کاروتید و استنت وجود دارد:

سکته مغزی یا حمله مغزی (حمله ایسکمیک گذرا یا TIA). در طی آنژیوپلاستی، لخته های خونی که ممکن است روی کاتترها تشکیل شوند می توانند شل شوند و به مغز شما منتقل شوند. در این روش برای کاهش این خطر، رقیق کننده خون دریافت خواهید کرد. در صورت جدا شدن پلاک در عروق شما، پلاک در شریان شما نیز ممکن است رخ دهد.

باریک شدن شریان کاروتید (تنگی مجدد)

اشکال عمده آنژیوپلاستی کاروتید این احتمال است که شریان شما طی چند ماه از عمل دوباره باریک شود. استنتهای مخصوص مواد دارویی برای کاهش خطر جراحی مجدد ایجاد شده است.

لخته شدن خون

لخته های خون حتی در هفته ها یا چند ماه پس از آنژیوپلاستی می توانند در استنت ایجاد شوند. این لخته ها ممکن است باعث سکته مغزی یا مرگ شود. مصرف آسپرین، کلوپیدوگل (Plavix) و سایر داروها دقیقاً همانطور که تجویز می شود مهم است تا احتمال ایجاد لخته در استنت شما کاهش یابد.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

 خونریزی

ممکن است در محل کشاله ران خود که در آن کاتترها قرار گرفته اند، خونریزی کنید. معمولاً این به سادگی منجر به کبودی می شود، اما گاهی اوقات خونریزی جدی رخ می دهد و ممکن است نیاز به انتقال خون یا اقدامات جراحی داشته باشد.

چگونه برای آنژیوپلاستی کاروتید و استنت آماده می شوید

قبل از انجام آنژیوپلاستی برنامه ریزی شده، پزشک تاریخچه پزشکی شما را بررسی کرده و معاینه جسمی را انجام می دهد. همچنین ممکن است یک یا چند مورد از آزمایشات زیر را داشته باشید:


بیشتر بدانید: سونوگرافی داپلر در مقابل سونوگرافی جنرال


 سونوگرافی

یک اسکنر از شریان کاروتید عبور می کند تا با استفاده از امواج صوتی شریان باریک و جریان خون به مغز، تصاویر ایجاد کند.

آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRA) یا آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری (CTA)

این آزمایشات با استفاده از امواج رادیویی فرکانس در یک میدان مغناطیسی یا با استفاده از اشعه X با مواد کنتراست، تصاویر بسیار مفصلی از رگ های خونی ارائه می دهند.

آنژیوگرافی کاروتید

در طی این آزمایش، مواد کنتراست (قابل مشاهده در پرتوهای X) برای مشاهده بهتر و بررسی رگ های خونی به یک شریان تزریق می شود.

مواد غذایی و داروها

قبل از آنژیوپلاستی دستوراتی را در مورد آنچه می توانید یا نمی توانید بخورید یا بنوشید دریافت خواهید کرد. اگر قبل از عمل در بیمارستان باشید، آماده سازی شما ممکن است متفاوت باشد.

مراقبت های شب قبل از انجام آنژیوگرافی

دستورالعمل های پزشک خود را در مورد تنظیم داروهای فعلی خود رعایت کنید. پزشک شما ممکن است به شما دستور دهد که قبل از آنژیوپلاستی، برخی از داروهای خاص را قطع کنید، به خصوص اگر داروهای خاصی از دیابت یا داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنید.

داروهای تأیید شده را فقط با آب مصرف کنید.


بیشتر بدانید: آنژیو گرافی و تکنیک های مربوط به آن


یک نفر شما را به منزل برساند. آنژیوپلاستی معمولاً به یک شبه بستری در بیمارستان احتیاج دارد و شما به دلیل اثرات طولانی مدت آرام بخش، روز بعد قادر نخواهید بود که خودتان را به خانه بکشید.

آنچه از آنژیوپلاستی عروق محیطی انتظار می رود

آنژیوپلاستی کاروتید به عنوان یک روش غیر جراحی در نظر گرفته می شود زیرا این عمل کمتر از عمل جراحی است. بدن شما به جز یک مقدار کوچک در رگ خونی در کشاله ران شما باز نمی شود.

بیهوشی عمومی لازم نیست، بنابراین شما در طی عمل بیدار می شوید. مایعات و داروها را از طریق سوند IV دریافت خواهید کرد تا شما آرامش داشته باشید.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

قبل از عمل

شما را به یک اتاق تصویربرداری با اشعه ایکس منتقل کرده و از شما خواسته شده است که روی تخت قرار بگیرد. شما سر خود را در یک منطقه به شکل فنجان قرار می دهید تا به شما کمک کند راحت باشید و همچنان در هنگام گرفتن عکس از شریان کاروتید باید راحت بمانید.

کشاله ران شما با محلول ضد عفونی کننده تراشیده شده و آماده می شود و یک برش استریل روی بدن شما قرار می گیرد.

یک بی حسی موضعی به کشاله ران شما تزریق می شود تا منطقه را بی حس کنید.

لنت های الکترود کوچکی روی سینه شما قرار می گیرد تا ضربان قلب و ریتم شما در طول عمل کنترل شود.

در طول عمل

هنگامی که احساس آرامش می کنید، پزشک شما یک شریان ایجاد می کند، معمولاً شریان در ناحیه کشاله ران است. در زیر روش آنژیوپلاستی و روش استنتینگ توضیح داده می شود.

یک لوله کوچک (غلاف) در سرخرگ قرار می گیرد. یک کاتتر با نوک بالون از طریق لوله پیچیده می شود تا باریک در شریان کاروتید تحت هدایت اشعه X قرار گیرد. شما نمی توانید سوند را از طریق سرخرگ ها احساس کنید زیرا قسمت داخلی شریان ها دارای انتهای عصبی نیستند.

مواد کنتراست از طریق سوند به شریان کاروتید تزریق می شود. ماده حاجب ممکن است در یک طرف صورت شما احساس گرمای موقت ایجاد کند. مواد کنتراست نمای مفصلی از شریان تنگ و جریان خون به مغز ارائه می دهد.

یک فیلتر در شریان قرار می گیرد. این فیلتر که یک وسیله محافظت از جنبش نامیده می شود، فراتر از یک جسم باریک است تا بتواند هر نوع بقایایی را که ممکن است در طول عمل از ناحیه باریک شریان جدا شود، بدست آورد.

نوک بادکنک به قسمت باریک پیچیده شده و باد می شود تا پلاک را به طرف آن فشار داده و رگ را گسترده تر کند.

یک لوله مش فلزی کوچک (استنت) ممکن است در رگ تازه باز شده قرار گیرد. استنت گسترش یافته پشتیبانی می کند که به جلوگیری از باریک شدن مجدد شریان کمک می کند.

فیلتر، غلاف، سوند و بادکنک برداشته می شود. برای جلوگیری از خونریزی، فشار بر روی محل قرارگیری کاتتر کوچک اعمال می شود.

هنگامی که این عمل انجام شد، شما هنوز در یک موقعیت دراز می کشید در حالی که برای جلوگیری از خونریزی فشار به محل اعمال می شود. شما به طور کلی بخیه نخواهید داشت، اما برای پوشاندن محل برش کوچک از پانسمان استفاده می شود. سپس به ریکاوری منتقل خواهید شد.

مراقبت های بعد از عمل آنژیوپلاستی عروق محیطی

برای جلوگیری از خونریزی از محل قرارگیری سوند، باید به مدت چند ساعت دراز بکشید. شما یا در منطقه ریکاوری یا در اتاق بیمارستان خود خواهید بود. بعد از عمل ممکن است سونوگرافی از شریان کاروتید انجام دهید. بیشتر افراد طی ۲۴ ساعت بعد از عمل از بیمارستان مرخص می شوند.

محل سوند ممکن است برای چند روز صاف، متورم و کبود شده باقی بماند. ممکن است یک ناحیه کوچک از تغییر رنگ یا یک توده کوچک در ناحیه سوراخ وجود داشته باشد. ممکن است در صورت نیاز برای ناراحتی، یا داروهای دیگری که پزشک تجویز کرده استامینامین (تایلنول) را در دوز توصیه شده مصرف کنید.

ممکن است لازم باشد که ۲۴ ساعت بعد از عمل از فعالیت شدید و بلند کردن اجسام اجتناب کنید.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

نتایج حاصل از آنژیوپلاستی عروق محیطی

برای اکثر افراد، آنژیوپلاستی کاروتید و استنت زدن جریان خون را از طریق شریان قبلاً مسدود شده افزایش می دهد و خطر سکته مغزی را کاهش می دهد.

در صورت بازگشت علائم و نشانه های شما، از جمله مشکل در راه رفتن یا صحبت کردن، بی حسی در یک طرف بدن یا سایر علائم مشابه مواردی که قبل از عمل داشتید، در صورت مراجعه فوریت های پزشکی به دنبال مراقبت های اضطراری باشید.

آنژیوپلاستی کاروتید و استنتینگ برای همه مناسب نیست. پزشک شما می تواند تشخیص دهد که آیا مزایا از خطرات احتمالی بالاتر است یا خیر.

از آنجا که آنژیوپلاستی کاروتید جدیدتر از جراحی سنتی کاروتید است، نتایج طولانی مدت هنوز در دست بررسی است. با پزشک خود در مورد نتیجه ای که انتظار دارید و چه نوع پیگیری بعد از عمل لازم است، با پزشک خود صحبت کنید.

تغییرات سبک زندگی به شما کمک می کند تا نتایج خوب خود را حفظ کنید:

  • سیگار نکشید
  • سطح کلسترول و تری گلیسیرید خود را کاهش دهید
  • وزن سالم خود را حفظ کنید
  • شرایط دیگر مانند دیابت و فشار خون را کنترل کنید
  • به طور منظم ورزش کنید

آنژیوپلاستی عروق محیطی – عروق شکمی

آنژیوگرام یک آزمایش تصویربرداری است که از اشعه X برای بررسی رگ های خونی شما استفاده می کند. این کار برای بررسی شرایطی از قبیل:

  • ضعیف شدن، کشیدگی و بزرگ شدن رگ خونی (آنوریسم)
  • باریک شدن رگ خونی (تنگی)
  • انسداد

آنژیوگرام شکمی رگ های خونی موجود در شکم شما را بررسی می کند. ممکن است برای بررسی جریان خون به اندام های شکم مانند کبد و طحال مورد استفاده قرار گیرد. همچنین ممکن است برای راهنمایی در قرار دادن دارو یا مواد دیگر برای درمان سرطان یا خونریزی در شکم استفاده شود.

فلوروسکوپی اغلب در طی آنژیوگرام شکمی استفاده می شود. این نوعی “فیلم” با اشعه ایکس است که اشعه ایکس پیوسته نشان می دهد که در زمان واقعی تصاویر را به ارائه دهنده آزمایش، نشان می دهد.

از رنگ کنتراست استفاده می شود تا رگ های خونی در تصویر اشعه ایکس جامد ظاهر شوند. این به رادیولوژیست اجازه می دهد رگ های خونی را با وضوح بیشتری مشاهده کند. رنگ به رگهای خونی خاص تزریق می شود تا دقیق تر به قسمت خاصی از جریان خون نگاه شود.

برای آنژیوگرام شکمی، یک سوند (لوله کوچک) در یک شریان بزرگ در کشاله ران شما قرار می گیرد و سپس در شریان خاص مورد استفاده قرار می گیرد. کنتراست از طریق این لوله تزریق می شود. در مرحله بعد، رادیولوژیست یک سری از تصاویر اشعه ایکس را می گیرد. این تصاویر با اشعه ایکس جریان خون در شکم را نشان می دهد. همچنین ممکن است اسکن CT (توموگرافی کامپیوتری) یا MRI (تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی) با آنژیوگرام انجام شود.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

چرا ممکن است به آنژیوپلاستی عروق محیطی شکمی احتیاج داشته باشم؟

ممکن است برای یافتن مشکلات رگ های خونی در شکم به آنژیوگرام شکمی احتیاج دارید. مشکلات عبارتند از:

  • آنوریسم
  • تنگی یا اسپاسم رگ خونی (وازواسپاسم)
  • اتصال بین شریان ها و رگ ها طبیعی نباشد (ناهنجاری شریانی)
  • لخته شدن خون در رگ خونی یا انسداد رگ خونی

سایر شرایطی که ممکن است در اثر تومورها یا خونریزی مشاهده شود. آنژیوگرافی ممکن است برای انتقال مستقیم دارو به بافت یا اندام مورد استفاده قرار گیرد. این ممکن است شامل داروی لخته شدن برای جلوگیری از خونریزی یا داروی سرطانی برای تومور باشد.

ارائه دهنده خدمات درمانی شما ممکن است دلایل دیگری برای توصیه به آنژیوگرام شکمی داشته باشد.

خطرات آنژیوپلاستی عروق محیطی شکمی چیست؟

ممکن است بخواهید از پزشک معالج خود درباره میزان اشعه استفاده شده در طول آزمایش سوال کنید. همچنین در مورد خطرات مربوط به آنها بپرسید.

به خاطر دلایل بهداشتی دیگر، تمام پرتوهای X را از جمله اسکن های گذشته و اشعه X بدانید. نمایش این لیست به ارائه دهنده خود خطرات ناشی از قرار گرفتن در معرض تشعشعات ممکن است به تعداد پرتوهای ایکس شما و معالجه اشعه ایکس با گذشت زمان مرتبط باشد.

به ارائه دهنده خود بگویید اگر:

  • شما باردار هستید یا فکر می کنید ممکن است باردار باشید. قرار گرفتن در معرض پرتودرمانی در دوران بارداری ممکن است منجر به نقص هنگام تولد شود.
  • به داروها، رنگهای کنتراست، بی حسی موضعی، ید یا لاتکس حساسیت دارید
  • اگر سابقه بیماری کلیوی را دارید
  • اگر در حال شیردهی هستید مشخص کنید که آیا باید بعد از عمل خود به شیردهی یا خیر
  • از آنجا که این روش شامل رگ های خونی و جریان خون شکم است، از نظر عوارض مربوط به شکم خطر کمی وجود دارد. این شامل:
  • خونریزی به دلیل سوراخ شدن رگ خونی
  • آسیب به اعصاب
  • لخته خون در رگ خونی
  • ناحیه تورم ناشی از ایجاد خون
  • عفونت
  • آسیب به اندام

بسته به وضعیت سلامتی خاص شما ممکن است خطرات دیگری نیز داشته باشید. حتماً در مورد هرگونه نگرانی که پیش از عمل دارید با ارائه دهنده خود صحبت کنید.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

در طی آنژیوپلاستی عروق محیطی شکمی چه اتفاقی می افتد؟

ممکن است شما به عنوان سرپایی یا به عنوان بخشی از بستری در بیمارستان، آنژیوگرام شکمی داشته باشید. نحوه انجام آزمایش ممکن است بسته به شرایط شما و عملکرد پزشک شما متفاوت باشد.

به طور کلی، آنژیوگرام شکمی این روند را دنبال می کند:

۱- شما نیاز به حذف هر نوع لباس، جواهرات یا اشیاء دیگری که ممکن است در طول آزمایش مزاحم باشد، دارید.

۲- به شما لباس استریل داده می شود.

۳- از شما خواسته می شود قبل از شروع عمل مثانه خود را خالی کنید.

۴- در جدول اشعه ایکس قرار خواهید گرفت.

۵- یک خط داخل وریدی (IV) در بازو یا دست شما وارد می شود.

۶- ممکن است شما به یک مانیتور قلبی متصل شوید که فعالیت الکتریکی قلب را ثبت کرده و قلب را در طی عمل تحت نظارت قرار دهد. علائم حیاتی شما (ضربان قلب، فشار خون و ضربان تنفس) در طول عمل تحت نظر قرار می گیرند.

۷- رادیولوژیست پالس های شما را در زیر محل تزریق برای رنگ کنتراست بررسی می کند و آنها را با یک نشانگر علامت گذاری می کند تا جریان خون پس از انجام عمل به اندام زیر محل بررسی شود.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

۸- بعد از پاک شدن پوست و تزریق بی حسی موضعی، یک خط در شریان در کشاله ران شما وارد می شود. بعضی اوقات ممکن است از شریان در ناحیه آرنج بازو استفاده شود. در صورت استفاده از کشاله ران یا بازو، سایت قبل از درج خط تراشیده می شود. در صورت استفاده از محل بازو، یک دکمه فشارخون روی بازوی زیر محل اعمال شده و باد می شود تا از ورود رنگ کنتراست به بازوی تحتانی جلوگیری شود.

۹- پس از قرار دادن سوزن، یک سوند (یک لوله باریک و بلند) در محل کشاله ران یا بازو وارد شریان می شود. ممکن است از فلوروسکوپی برای بررسی محل سوند داخل شکم استفاده شود.

۱۰- تزریق رنگ کنتراست داده می شود. ممکن است هنگام تزریق رنگ به خط، تأثیراتی داشته باشد. این اثرات شامل احساس گرگرفتگی، طعم شور یا فلزی در دهان، سردرد مختصر، یا حالت تهوع و / یا استفراغ است. این تأثیرات معمولاً چند لحظه به طول می انجامد.

۱۱- در صورت بروز مشکلات تنفسی، تعریق، بی حسی یا تپش قلب، به رادیولوژی بگویید.

۱۲- بعد از تزریق رنگ کنتراست، یک سری پرتوهای ایکس گرفته می شود. سری اول پرتوهای ایکس شریان ها را نشان می دهد، و سری دوم جریان خون مویرگی و وریدی را نشان می دهد.

۱۳- ممکن است یک یا چند تزریق رنگ کنتراست وجود داشته باشد.

۱۴- سوند برداشته می شود و برای جلوگیری از خونریزی شریان، فشار بر روی ناحیه اعمال می شود.

۱۵- پس از متوقف شدن خونریزی سایت، پانسمان بر روی سایت اعمال می شود. برای جلوگیری از خونریزی بیشتر یا ایجاد هماتوم در محل ممکن است یک کیسه ماسه ای یا یک ماده سنگین دیگر برای مدت زمان زیادی در سایت قرار داده شود.

ترمیم آنوریسم درون عروقی

آنوریسم آئورت شکوفه، گشاد شدن یا بالون شدن در دیواره رگ خونی، معمولاً در شریان است، که به دلیل ضعف یا دژنراسیون است که در بخشی از دیواره شریان ایجاد می شود. درست مانند یک بالون، آنوریسم بزرگ می شود، و دیواره های شریان را باریکتر می کند که توانایی دیواره شریان را به کشش در می آورد. در این مرحله، آنوریسم در معرض خطر پارگی و ایجاد خونریزی بالقوه کشنده است، دقیقاً همانطور که یک بادکنک وقتی زیاد منفجر شود ظاهر می شود.

UCSF دارای یک برنامه مشهور در جهان در جراحی اندوواسکولار، یکی از بزرگترین و قدیمی ترین برنامه ها است. جراحان عروقی در UCSF تجربه گسترده ای در انجام جراحی های فنی چالش برانگیز برای آنوریسم های آئورت پیچیده، مانند آنهایی که درگیر شریان های در حال اجرا به کلیه ها و روده ها هستند، دارند و بسیاری از روشهای اندوواسکولار را برای درمان آنوریسم در حال استفاده پیشگام کرده اند.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

آنژیوپلاستی عروق محیطی – آئورت شکمی و آئورت قفسه سینه شامل  EVAR  و  TEVAR

بهترین روش برای ترمیم آنوریسم به عوامل مختلفی بستگی دارد از جمله مکان و شکل آنوریسم و ​​همچنین وضعیت جسمی بیمار، پیوند درون عروقی یک روش با حداقل تهاجمی برای درمان آنوریسم آئورت است. به جای ترمیم آنوریسم باز که در آن قفسه سینه و شکم شما جراحی شده است، جراح شما ممکن است روشی به نام ترمیم آنوریسم درون عروقی (EVAR) را در نظر بگیرد.

ترمیم آنوریسم آئورت شکمی روشی است که برای درمان آنوریسم (بزرگ شدن غیر طبیعی) آئورت شکمی استفاده می شود. ترمیم آنوریسم آئورت شکمی ممکن است از طریق یک برش باز یا با روشی حداقل تهاجمی به نام ترمیم آنوریسم اندوواسکولار (EVAR) با جراحی انجام شود. در روش EVAR، پیوند استنت (یک لوله پارچه ای که از استنت سیم فلزی پشتیبانی می کند و باعث تقویت نقاط ضعف در آئورت می شود) از طریق برش های کوچک در کشاله ران وارد آنوریسم می شود. ترمیم درون عروقی آنوریسم ها نیازی به برش بزرگ ندارد و بهبودی قابل ملاحظه ای کوتاهتر از روش جراحی باز معمولی دارد. با این حال، همه آنوریسم ها برای ترمیم اندوواسکولار مناسب نیستند.

جراح ابتدا یک سوند را در شریان در کشاله ران (ران فوقانی) وارد می کند و آن را به آنوریسم می چسباند. سپس، با استفاده از اشعه ایکس برای دیدن شریان، جراح پیوند (که به آن پیوند استنت نیز گفته می شود) را درون آئورت به آنوریسم می چسباند. پیوند در داخل آئورت گسترش یافته و در محل چسبانده می شود تا یک کانال پایدار برای جریان خون تشکیل شود. پیوند بخش ضعیف شده آئورت را تقویت می کند تا از پارگی آنوریسم جلوگیری شود.

آنژیوپلاستی عروق محیطی  – ترمیم آنوریسم درون عروقی

تصویر در سمت راست قرار دادن پیوند استنت درون عروقی در آنوریسم آئورت را نشان می دهد. در شکل A، یک سوند در شریان در کشاله ران (ران فوقانی) وارد می شود. کاتتر به آئورت شکمی متصل می شود و پیوند استنت از سوند آزاد می شود. در شکل B، پیوند استنت اجازه می دهد تا خون از طریق آنوریسم جریان یابد.

ترمیم اندوواسکولار مدت زمان بهبودی را به چند روز کاهش می دهد و زمان در بیمارستان را تا حد زیادی کاهش می دهد. با این حال، جراحان با این روش نمی توانند تمام آنوریسم های آئورت را ترمیم کنند. محل یا اندازه آنوریسم می تواند از قرار دادن پیوند استنت با اطمینان در داخل آنوریسم جلوگیری کند.

آنژیوپلاستی عروق محیطی – درمان آنوریسم قوس شاخه ای

آنوریسم در طول قوس آئورت نادر است و پیچیده ترین روش درمان است، به دلیل اینکه شاخه های شریانی که خون را به مغز و اندام فوقانی تأمین می کنند در امتداد قوس آئورت متصل هستند. قوس شاخه دار دارای اندام پیوندی است که از قسمت اصلی دستگاه جدا می شود تا مستقیماً جریان خون کلیه ها، کبد، معده، روده ها و عروق احشایی را تأمین کند.

این دستگاه برای استفاده گسترده در ایالات متحده تأیید نشده است. این تنها با پشتیبانی معافیت دستگاه تحقیقاتی از دادگاه FDA قابل استفاده است – این روش به عنوان “روش TAAA” شناخته می شود. مرحله فعلی این مطالعه در سال ۲۰۰۵ و با استفاده از یک نسخه صنعتی از استنت پیوند چند شاخه ای برای معالجه بیش از ۱۰۰ بیمار تاکنون آغاز شد.

آنژیوپلاستی , عروق محیطی

آنژیوپلاستی عروق محیطی  – ترمیم آنوریسم غدد درون ریز قفسه سینه (TEVAR)

آنوریسم آئورت قفسه سینه مواردی است که در امتداد آئورت بالای دیافراگم رخ می دهد، پارتیشن بین سینه و شکم، از جمله آئورت صعودی، قوس آئورت و آئورت نزولی. آنوریسم آئورت قفسه سینه یک برآمدگی در آئورت است که می تواند باعث شود قطر آئورت تا چندین برابر اندازه طبیعی آن بزرگ شود. چنین آنوریسم ممکن است پارگی داشته باشد و منجر به خونریزی داخلی گسترده شود که اغلب کشنده است. TEVAR در ابتدا برای معالجه بیمارانی که در نظر گرفته نمی شود کاندید عمل جراحی است، اما اکنون در اکثر موارد جایگزین مناسبی برای جراحی باز محسوب می شود.

هنگامی که درمان برای TAA ضروری شود، مدیریت پزشکی اغلب اولین انتخاب است – از جمله کاهش فشار خون، ترک سیگار و کاهش کلسترول در رژیم غذایی بیمار. با این حال، مدیریت پزشکی “TAA” یک راه حل در نظر گرفته نمی شود – فقط استرس های آنوریسم را کاهش می دهد.


Source link

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

تروما و آسیب عروقی؛ جراحی باز عروق در بیماران ترومایی

تروما و آسیب عروقی علت اصلی مرگ و ناتوانی در جوانان کشورهای توسعه یافته با …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *